Skip to content
Menu
Cynthia Poen
  • Archief
  • Contact Formulier
Cynthia Poen
bereikbaar

Papegaaiduikers

Posted on 5 juni 201924 september 2022

Wat wilde ik graag naar de Orkney eilanden. Walvissen spotten, dolfijnen of wat dan ook. In dit deel van de wereld kan dat, en als je er dan toch bent dan wil ik dat. Maar dat lukte dus niet, gevalletje helaas pindakaas. Dat is het risico van alles op de bonnefooi willen doen en niks willen plannen, sommige dingen kunnen dan gewoon niet. Vanmorgen kreeg ik op de valreep een cadeautje in mijn schoenen geworpen, tijdens mijn eerste ochtendbakkie. De wind was gaan liggen bij John o’Groats, en we zaten heerlijk aan de koffie.

De auto stond zo goed als ingepakt, en ik zat tevreden in een flauw zonnetje naar de zee te kijken. Nu ben ik net de vijftig gepasseerd en mijn ogen beginnen wat slechter te worden. Ik tuurde naar die zee en dacht iets te zien. Lang leve de verrekijker! En na even speuren vond ik het. Zes papegaaiduikers waren in de golven druk bezig hun ontbijt bij elkaar te scharrelen. Wat fantastisch om dat met eigen ogen te mogen aanschouwen. Hun kopjes staken net boven het water uit, om vervolgens steeds weer opnieuw onder water duiken, hun natte lijfjes glanzend in de zon. Als gebiologeerd zat ik ernaar te kijken, het was echt zo’n fantastisch gezicht. Ik ben dolgelukkig dat ik er getuige van was, en mijn dag is nu al goed.

Bereikbaar

Een groot deel van die dag zijn we ‘on route’. Het weer is goed, af en toe een zonnetje en weinig regen. We zakken een stukje af verder naar beneden en rijden door een wonderschoon landschap. De heuvels worden steeds meer bergen. De kale vlaktes zijn hier en daar begroeit met knalgele bloeiende hei, en het is zo mooi. Die weidsheid is ongekend indrukwekkend. Maar eerlijk is eerlijk, na een week van voornamelijk kou en regen, begint het langzaam in mijn botten te sluipen. En ook al hoort ook dat bij kamperen, ik vind het een groot nadeel. We verlangen naar de warmte en het licht van de zon, iets meer dan dat glimpje van vandaag. Want het weer is wederom omgeslagen vanmiddag, en het is nog maar een graad of acht.

We navigeren noodgedwongen met de kaart, best geinig vind ik. Er is nul ontvangst in deze contreien, en dat vind ik een stuk minder fijn. Ik sms onze jongste om te zeggen dat we geen internet hebben, maar dat het goed gaat met ons en ik wil graag weten of het thuis ook goed gaat. Ik moet het meermaals proberen voor dat sms-je ook daadwerkelijk verzonden wordt want keer op keer krijg ik een niet-verzonden melding. Waardeloos, om geen contact te hebben met onze kinderen. Een eerdere hele heftige gebeurtenis heeft ervoor gezorgd dat ik zeker wil weten dat ze me altijd kunnen bereiken.

Ik kan het niet zo goed loslaten, en dat had ik eigenlijk niet verwacht van mezelf.

Vroeger zaten we op vakantie elke ochtend naar de wereldomroep te luisteren, dat was altijd vaste prik als we in het buitenland waren. Al het nieuws even luisteren, even horen of alles oké was, of we niet genoemd werden. De rest van de dag dacht ik er niet meer aan, liet ik het los. Maar toen waren de kinderen natuurlijk gewoon mee en stonden we meestal een paar weken op een vaste plek. In nood kon de familie ons daar wel bereiken. Maar de kinderen zijn nu niet bij ons, dus vind ik niet bereikbaar zijn een dingetje.

Geen bereik, ik had de hele dag er een akelige knoop van in mijn buik. 

Afgezonderd zijn is echt heel zalig, maar iets minder afgezonderd dan vandaag is echt veel fijner.

7 thoughts on “Papegaaiduikers”

  1. Rianne schreef:
    5 juni 2019 om 21:28

    Mooi om zo met je mee te reizen Cynthia! En wat loop je toch tegen veel dingen aan…het zijn allemaal ervaringen die je veel inzichten geven en waardoor je weer veel over jezelf leert. Goeie reis verder en een dikke kus

    Beantwoorden
    1. Cynthia Poen schreef:
      6 juni 2019 om 08:39

      dank je wel moppie, leuk dat je meeleest!! xx

      Beantwoorden
  2. Inge schreef:
    5 juni 2019 om 22:59

    Nou dat is zeker een dingetje, gelukkig hoeft dat nu niet lang te duren! Goede reis lieverds! En wat gaaf papegaaiduikers!!!?

    Beantwoorden
    1. Cynthia Poen schreef:
      6 juni 2019 om 08:38

      was echt geweldig ing! en jullie ook he?! jullie hebben het ook heerlijk zag ik xx

      Beantwoorden
      1. Inge schreef:
        6 juni 2019 om 22:31

        Ja super gehad! Wat een prachtige stad en wat een sfeer!?

        Beantwoorden
  3. Carolien schreef:
    6 juni 2019 om 08:32

    Wat smul ik toch van je luchtig beschreven verhalen. Blijf genieten van het mooie natuurschoon!

    Beantwoorden
    1. Cynthia Poen schreef:
      6 juni 2019 om 08:37

      doen we Carolien!! en dank je wel x

      Beantwoorden

Geef een antwoord Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Categorieën

  • Caat Kordaat
    • Fictie
  • Corona, een leven met
  • De pen van Poen
  • In de media!
  • Mental Health
  • Ons volkswagenbusje, rondreizen door Europa
    • Duitsland
    • Frankrijk
    • Italië/Kroatie
    • Nederland
    • Oostenrijk
    • Scandinavie
    • Schotland
    • Spanje
  • Ouderschap
  • Pieterpad
  • Warme herinneringen
  • Werken in de gezondheidszorg, ervaringen van een verpleegkundige
  • Zelf je huis verbouwen
Privacy en cookies: Deze site maakt gebruik van cookies. Door verder te gaan op deze site, ga je akkoord met het gebruik hiervan.
Voor meer informatie, onder andere over cookiebeheer, bekijk je: Cookiebeleid

Meta

  • Inloggen
  • Berichten feed
  • Reacties feed
  • WordPress.org
©2023 Cynthia Poen | WordPress Theme by Superbthemes.com