Die paar dagen sneeuw waren geweldig maar nu onze jongste ook de sleutel van haar paleisje heeft gekregen, zijn we wel dubbel geboekt. We helpen onze jongste prinses vol liefde maar willen ook graag dat alles in ons eigen paleis zoveel als mogelijk doorloopt. Al die rotzooi in je huis geeft een hoop onrust. Mijn hoofd knapt er niet van op, als je elke dag ziet wat er allemaal nog moet.
Maar we zijn als ouders fanatiek als het gaat om onze prinsessen, we willen graag dat onze meiden ook een fijne plek hebben om in thuis te komen. Dat hebben we bij onze oudste gedaan, en dat willen we ook voor onze jongste. Dus zijn alle weekeinden in januari voor haar geboekt, zodat ze vanaf 1 februari kan wonen. In ons eigen huis klussen we in de avonduren, als we klaar zijn met werken.
Vandaag had ik mijn voorlopig laatste schilderdag. De liefste had de afgelopen avonden alle wanden gesaust, dus maakte ik het vandaag af. Mijn to-do list voor deze dag was lekker gevuld. Want ik wilde ook curry maken en dat zalige Italiaanse stoofgerecht. Ik wilde verder schrijven aan mijn boek, een rondje hardlopen, de wasmand was vol en ook de badkamer had aandacht nodig. En ik moest tussendoor nog naar de kapper.
Druk
Kansloos natuurlijk, dat wist ik die ochtend al, mijn lijst was veel te lang. Op zijn Cynt’s laat ik me daar echter niet door weerhouden en geef wat gas bij. Als ik het maar graag genoeg wil dan zorg ik ,met het zweet op mijn voorhoofd, dat ik het voor elkaar krijg.
De liefste maant me tot rust, ook al weet hij inmiddels dat het weinig zin heeft, het is wel lief dat hij het probeert. Zijn dagen zijn ook tot de nok gevuld, met zijn dagelijks werk in de bouw, al dat geklus thuis en in het huis van zijn prinses. Dat alles drukt dan ook zwaar op zijn gemoed. We hebben het veel te druk.
Ik las in de krant vandaag dat verbouwingen , verhuizingen en een nieuwe baan zeer belastend zijn voor je relatie. Die komt door dat alles enorm onder druk te staan en gaat dan vaak wankelen. Met al die verbouwingen, verhuizingen en veranderingen van baan, inclusief bijkomende studies van ons in het verleden, is het blijkbaar niets meer dan een wonder dat we nog bij elkaar zijn. Ruzie maken hebben we inmiddels wel tot in de finesses geperfectioneerd, het weer goedmaken ook. 🙂
We zijn daarom onze vakanties voor de rest van het jaar maar alvast aan het plannen, kunnen we ons daar lekker aan vasthouden. En ook al is het einde echt nog niet in zicht, we blijven positief elke afgemaakte klus afvinken. Niet te veel over nadenken en één dag tegelijk is het motto, dan komt het uiteindelijk vast goed.
P.s dat lange lijstje van vandaag is wel mooi volledig afgewerkt!