Nu onze maatschappij steeds diverser wordt houden we nog steeds vast aan de ‘labels’ die er ooit bedacht zijn. En soms voelen die stijf en rigide. Te vaak zie ik dat mensen buiten de boot vallen omdat het label niet past. Waarom draaien we dat niet om. Door eerst te kijken naar wie iemand is, en welke zorg die precies behoeft, voor we dat label toevoegen.
Vanzelfsprekend heeft het met geld te maken, protocollen en efficiëntie. Met tijdspaden die door verzekeraars zijn bedacht en waar vaak niet van wordt afgeweken. Maar hoe vaak loopt iets precies zoals het hoort als het om mensen gaat?
Echt heel zelden.
Natuurlijk moeten zorgkosten niet uit de pas gaan lopen, en dat is al een uitdaging ‘an sich’, maar toch ben ik er van overtuigd dat een en ander anders kan. Effectiever. Ook door sommige zorg juist niet in te zetten. Ook dat is een keuze die vaker genomen moet worden.
Ethisch ingewikkelde dilemma’s zie ik steeds vaker voorbij komen.
Waar veel van onze zorgvragers met hun zorgvragen een aantal jaar geleden veel minder complex oogden, is het inmiddels toenemend ingewikkeld.
Als zorgbemiddelaar vinden wij het niet minder dan fantastisch om mee te denken, zodat we iemand een fijne woonplek aan kunnen reiken.
Zorgkosten
Vanmorgen kreeg ik bijvoorbeeld een vraag van een nicht met betrekking tot haar oom en tante. Door omstandigheden wonen zij, na vijftig jaar huwelijk, noodgedwongen gescheiden van elkaar. Schrijnend en verdrietig.
Tijdens de zes maanden dat zij niet meer in hetzelfde huis wonen hebben ze elkaar maar één keer kunnen zien. Kinderen zijn er niet, ze hebben geen vrienden of andere familie, hun nichtje is de enige die er van hun netwerk is overgebleven.
Ik besloot direct dat ik niets liever wilde dan ze weer samenbrengen en het liefst dan ook nog op een plek dichtbij de woonplaats van hun enige overgebleven familielid.
Ik belde en mailde me een slag in de rondte. Vroeg informatie op, sorteerde voor op een eventuele plek en gooide lijntjes uit. Gelukkig werk ik met verpleegkundigen die precies begrijpen wat ik beoog.
Aan het eind van de middag kon ik de familie al blij maken, want op korte termijn gaat het lukken om deze twee weer samen te brengen.
Voorbij labels en geld zien wij nog steeds wat het allerbelangrijkste zou moeten zijn.