Category Archives: Werken in de zorg

Ik houd van mijn werk. Oprecht. Het directe zorgen voor een ander mens, één op één, mis ik met enige regelmaat. Het was bijzonder. En het bezorgde me oprecht plezier, na elke gewerkte dienst kwam ik met een vol hart thuis. Er gebeurde altijd wel iets dat me een glimlach bezorgde. En toch past hetContinue reading “Nooit meer terug”

Veiligheid in de zorg is geen vanzelfsprekendheid meer en de toename van incidenten groeit.Noodknoppen worden steeds vaker ingezet om thuiszorgmedewerkers iets van veiligheid mee te geven. Het voelt bizar dat het uberhaupt nodig is, maar ik herinner me ook de momenten waarop ik wenste dat ik er eentje had.Als houvast tijdens mijn jaren in deContinue reading “Veiligheid”

Al zijn bezittingen pasten in een plastic supermarkt tas, op de plek waar hij woonde was geen warm stromend water en koken deed hij al jaren niet meer. Lang geleden was hij gescheiden van zijn vrouw en nu woonde hij berooid en eenzaam in iets van een omgebouwde schuur in andermans tuin. Zijn oude werkgeverContinue reading “Plastic tas”

‘Hij gaat razendsnel achteruit, zegt ze, en hij ligt in zijn eentje in huis. Ik kan wel huilen want ik wil hem helpen maar weet niet hoe’. De wanhoop in de stem van de huisarts valt over me heen. Ook huisartsen worstelen steeds vaker, dit soort noodkreten zijn tegenwoordig geen uitzondering meer. Hij is deContinue reading “Oud zeer”

Oprechte excuses krijgen van iemand is krachtig, en de excuses die ik kreeg voelden voor mij als enorm. Ontroering, trots en blijdschap vochten inwendig om voorrang dus liet ik het maar gewoon stromen. Alsof ik het verdiend had, dit moment, als een bevestiging van iets wat ik zelf al die tijd al wist. De ontroeringContinue reading “Vergeven”

Bijna elke dag krijg ik mensen aan de telefoon die zijn verdwaald in ons zorgland. Die naarstig naar de juiste weg zoekt. Ik hoor vaak wanhoop in stemmen, ongemak en soms ergernis. Er zijn zoveel verschillende zorgverleners, loketten en diensten en ook die zijn veelal versnipperd.  Als losse eilandjes. Vind dan maar eens de juiste.Continue reading “Maatwerk”

Nu onze maatschappij steeds diverser wordt houden we nog steeds vast aan de ‘labels’ die er ooit bedacht zijn. En soms voelen die stijf en rigide. Te vaak zie ik dat mensen buiten de boot vallen omdat het label niet past. Waarom draaien we dat niet om. Door eerst te kijken naar wie iemand is,Continue reading “Labels”

Momenteel staat het in de media bol van de berichten over die nieuwe pensioenregels. Wanneer mag je stoppen met werken, hoe hoog is de aow en wat houd ik straks over? Voordelen, nadelen en alles ertussenin. Zwaarwerkregelingen en vroegpensioen. En dat laatste kost je geld, bakken vol, als je die laatste jaren tot je pensioendatum hetContinue reading “Oude sok”

‘Ik wil naar huis,’ zegt ze. Ik hoor verlangen in haar stem, verlangen naar een veiligheid die verdween. ‘Ook al was het thuis eenzaam, pijnlijk en onmogelijk soms. Thuis is waar ik hoor te zijn. Waar mijn hart is achtergebleven’. Ergens verblijven, tijdelijk of permanent, voelt meestal niet als dat fijne warme thuis waar deContinue reading “Een groene oase”

Mijn eerste mobiele telefoon kreeg ik van de liefste, dat was in 2001 meen ik, en ik weet dat ik het hebben ervan voornamelijk gedoe vond. Ik ‘vergat’ hem steeds mee te nemen. Techniek en ik waren in die periode nog geen goede match, we waren voornamelijk in gevecht 🙂 Gedurende een aantal jaren verleendeContinue reading “Mijn eerste mobiel”