Category Archives: Werken in de zorg

Oprechte excuses krijgen van iemand is krachtig, en de excuses die ik kreeg voelden voor mij als enorm. Ontroering, trots en blijdschap vochten inwendig om voorrang dus liet ik het maar gewoon stromen. Alsof ik het verdiend had, dit moment, als een bevestiging van iets wat ik zelf al die tijd al wist. De ontroeringContinue reading “Vergeven”

Bijna elke dag krijg ik mensen aan de telefoon die zijn verdwaald in ons zorgland. Die naarstig naar de juiste weg zoekt. Ik hoor vaak wanhoop in stemmen, ongemak en soms ergernis. Er zijn zoveel verschillende zorgverleners, loketten en diensten en ook die zijn veelal versnipperd.  Als losse eilandjes. Vind dan maar eens de juiste.Continue reading “Maatwerk”

Nu onze maatschappij steeds diverser wordt houden we nog steeds vast aan de ‘labels’ die er ooit bedacht zijn. En soms voelen die stijf en rigide. Te vaak zie ik dat mensen buiten de boot vallen omdat het label niet past. Waarom draaien we dat niet om. Door eerst te kijken naar wie iemand is,Continue reading “Labels”

Momenteel staat het in de media bol van de berichten over die nieuwe pensioenregels. Wanneer mag je stoppen met werken, hoe hoog is de aow en wat houd ik straks over? Voordelen, nadelen en alles ertussenin. Zwaarwerkregelingen en vroegpensioen. En dat laatste kost je geld, bakken vol, als je die laatste jaren tot je pensioendatum hetContinue reading “Oude sok”

‘Ik wil naar huis,’ zegt ze. Ik hoor verlangen in haar stem, verlies. ‘Ook al was het thuis soms eenzaam, pijnlijk en onmogelijk. Thuis is de plek waar ik hoor te zijn’. Het is waar iemands hart ligt. Het is mijn werk om mensen een fijne, veilige plek aan te bieden als het thuis (even)Continue reading “Een groene oase”

Mijn eerste mobiele telefoon kreeg ik van de liefste, dat was in 2001 meen ik, en ik weet dat ik het hebben ervan voornamelijk gedoe vond. Ik ‘vergat’ hem steeds mee te nemen. Techniek en ik waren in die periode nog geen goede match, we waren voornamelijk in gevecht 🙂 Gedurende een aantal jaren verleendeContinue reading “Mijn eerste mobiel”

‘Ik neem mijn werk nooit mee naar huis, ik kan me er geweldig goed voor afsluiten. Als de deur dichtslaat ben ik het kwijt’. Stoere woorden. Het waren mijne, jarenlang, en ook dikke vette leugens. Wist ik veel.  Al wat heftig was in mijn werk schoof ik resoluut aan de kant.  ‘Niet zo zeuren meid,Continue reading “Leugens”

De corona terugblik kwam kort, maar hevig, in in allerlei media voorbij en dat zorgde bij mij  voor een lading herinneringen. Zoals de soms oneindige stroom aan telefoontjes en aanmeldingen. Wij zorgden als coördinatiepunt voor de opnames van heel veel mensen die niet naar het ziekenhuis hoefden maar wel erg ziek waren. Elke dag maaktenContinue reading “Fundament”

Soms voelt het alsof mijn leven in tweeën is gedeeld, met aan de ene kant het deel waarin ik direct zorgde voor anderen en aan de andere kant het deel waarin ik iets verder af stond van die zorg. Het is gek, die vervreemding, bijna alsof al die ervaringen die ik doorleefde iemand anders overkwam. Ik hebContinue reading “Inzichten”

Het adres waar ik die nacht ga waken ligt aan een pleintje. Een kerk, een bruine kroeg en een knusse bistro staan er gebroederlijk zij aan zij. Een fietsenrek, met lukraak gestalde fietsen, staat onder de imposante eik. Het bankje ernaast oogt nieuw. Ik ben dol op pleintjes zoals deze. Genietend van de ambiance steekContinue reading “Steeds weer”