Natuurlijk ging niet alles van een leien dakje maar aan de voorbereiding lag het niet. We kregen van onze oudste een slinger naar het station, ruim op tijd zaten we aan een biefstuk bij Loetje als late lunch en vervolgens zaten we ruim op tijd op het station.
Wij zijn nou eenmaal altijd te vroeg 🙂

Hij vertrok keurig op tijd, die trein, en we maakten het ons gemakkelijk. We aten wat, dronken een wijntje en luisterden naar de radio. We wentelden ons in de ervaring van dit nieuwe avontuur. Onze rugzakken pasten makkelijk onder het onderste stapelbed dus die stonden niet in de weg en we waren blij met de minuscule privé badkamer. Echt fijn.
Wel heel jammer dat het buiten al donker was want we zagen onderweg geen fluit. (Gelukkig werd het de volgende ochtend weer licht :-))

En toen was het echt tijd om te gaan slapen. De liefste kroop in het bovenste, toch wat krappe, bed, ik nam de onderste. Ons kussen was echt schraal dus gebruikten we onze jassen als alternatief. Wat onhandig probeerde we onze draai te vinden. Heel ongezellig om niet naast elkaar te liggen maar we waren ook wat giechelig door dat stapelbed 🙂
Slapen
De constante airco was wel een minpuntje, ik ben gevoelig voor dat soort droge lucht dus ik had last van een bloedneus de volgende ochtend, en echt lekker slapen was er die nacht ook niet bij. Daarbovenop kregen we nog vijf uur vertraging aan onze broek. Gevalletje helaas pindakaas. Er was dus wel ruim tijd om naar buiten te kijken en van besneeuwde bergtoppen te genieten.
Het ontbijt was ook heerlijk maar met zoveel vertraging bij lange na niet genoeg, gelukkig had ik nog wat voorraad in mijn tas. De sekt die we kregen maakten de dag in de trein compleet 🙂
Er was nog maar weinig daglicht over toen we eenmaal in Wenen arriveerden, Cynt der planning voor dag één lag dus meteen in de goot, maar de stad blies ons meteen van onze sokken.
Wat een ambiance. Geschiedenis meets statig, het woord schitterend doet het geen recht.
En het is heerlijk om weer te kunnen bewegen na zolang in een coupé stil te hebben gezeten.Naar het hotel is een goede vijfenveertig minuten lopen dus we geven onze ogen meteen goed de kost. Frisse lucht en heel veel schoonheid, de frustratie van uren vertraging glijden zo van ons af.

Het hotel is een plaatje en het inchecken is zo gedaan. Snel brengen we onze bagage naar de kamer, nemen een snelle douche, en binnen no time wandelen we Wenen in.