Wenen

Wenen

Na een heerlijke nacht slaap zitten we vroeg aan het ontbijt, we hebben geen tijd te verliezen en hebben vooral veel zin om de stad weer in te gaan. We hebben om tien uur een fietstoer geboekt maar voor die tijd kunnen we zelf nog even een rondje.

Op ons gemak wandelen we alvast in de richting van de fietstoer. Het is koud, er staat een frisse wind en we zijn blij met onze warme jassen. De billa staat hier naast het buurttheater en een sjieke kaaswinkel, ik houd van de diversiteit. We besluiten spontaan om die avond naar een theater/musical voorstelling te gaan over Sherlock Holmes en hopen vooral dat er nog kaartjes zijn.

De opera is uitverkocht. We hadden niet anders verwacht, we hebben er bewust voor gekozen om onze planning niet op voorhand vol te proppen en dan is dit het risico. Bij het pleintje tegenover het fietstour-adres staat een prachtige kerk. Een deel van de kerk is een school en een kinderdagverblijf. Dat kan alleen in Wenen denk ik bij mezelf, in een gebouw als dit gebruiken als kinderdagverblijf. We gaan natuurlijk even naar binnen en steken een kaarsje aan voor de wereld, die kan wel een kaarsje gebruiken.

Fietstour

Om even voor tien uur melden we ons, we krijgen een stadsfiets mee en wachten tot de groep compleet is. Het zijn allemaal nederlanders en allemaal ook ongeveer van onze leeftijd. Het stel waar we in de trein even mee stonden te kletsen zijn er ook, wat een toeval, we kletsen meteen verder. Wij zijn tijdens onze vakanties nooit zo van de sociale contacten maar vandaag gaat het als vanzelf. Fritz, een Oostenrijkse pensionado die twintig jaar in Amsterdam heeft gewoond, is onze gids.

We fietsen in eerste instantie maar weinig, dat vind ik tenminste, Fritz verteld vooral veel over geschiedenis en jaartallen en wat nog, en we hebben het allemaal koud tijdens het stilstaan in die gemene oostenwind. Halverwege de tour belanden we bij een soort kunstkerstmarkt. We besluiten met zijn allen om glühwein te kopen, wat rond te lopen en op te warmen. Ik koop een glazen ornamentje voor in de kerstboom en besluit om ook de beker waar de glühwein inzat mee te nemen als souvenir. ( Dat kan want je betaald borg. Houd je de beker dan ben je de borg kwijt)

Zelf vind ik dat de leukste souvenirs, gebruiksvoorwerpen 🙂

Daarna is de sfeer meteen losser en gezelliger. Fritz laat de enorme stroom jaargetallen los en het tweede deel van de tour verloopt meer ontspannen. We lopen puur toevallig ook de paarden van de Spaanse rijschool tegen het lijf als ze na een training teruggaan naar hun stal. Zelfs dat is hier een enorme attractie, en ook al ben ik niet persé een paardenfan, hier ben ik van onder de indruk. De elegantie van die beesten en de manier waarop de paarden behandeld worden.

Aan het eind van de tour wissel ik telefoonnummers uit met de treindame. Tijdens het fietsen raakten we aan de praat over onze hobby’s en ze wil mijn boeken graag lezen. Hoe leuk is dat. Ik vind het wel spannend want wat als ze het niks vind? Dat zijn toch wel drempeltjes die ik nog steeds over moet.

Rond één uur zijn we weer terug en duiken we een pizzeria in voor de lunch.

Published by Cynthia Poen

Ik ben een schrijver, en daar ben ik retetrots op. Het duurde even, voor ik die woorden in mijn mond durfde te nemen in associatie met mezelf maar inmiddels doe ik het gewoon.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *