Net voorbij de voordeur staat in de hal een houten altaartje. De rouwkaart erop wordt omringd door warme symboliek. Het batterijkaarsje verspreidt een lieflijk licht en brandt dag en nacht. Het oogt als troost. Naast de rouwkaart staat een enkele bloem in een kleurig vaasje, een Maria beeldje maakt het compleet.
Soms staat er één rouwkaart op het altaartje, soms staan er meerdere.
Afscheid nemen hoort bij ons zorgvak. Dat eindigt nooit. Het is er elke dag. Maandenlang. Jaren zelfs. Steeds opnieuw zien we mensen overlijden, staan we eerste rang bij het verdriet van anderen.
Mijn collega’s, die op de locaties werken, zetten met enige regelmaat een rouwkaart op het altaartje. Soms meerdere tegelijk. Die verlenen elke dag warme zorg, hebben oprechte aandacht voor een zorgvuldig afscheid, ook al is dat laatste stukje leven door omstandigheden soms ingewikkeld. Die staan schouder aan schouder bij weer een uitgeleide. En ook al weten we heus dat het erbij hoort, het doet wat met je.
Tijdens de coronaperiode, toen het allemaal anders moest, deden we wat we konden. Anders, maar zo goed als mogelijk. De verbondenheid was enorm, net als het verdriet dat hartverscheurend was.
Afscheid nemen
Terugkijkend op mijn eigen werkleven realiseer ik me dat al dat afscheid nemen voor mij weleens teveel was. Vooral omdat ik zo’n zacht ei ben denk ik. Die eenzame dood, die ik van nabij meemaakte, of de bruutheid van sommige overlijdens, gingen onder mijn huid zitten. Ook daarom nam ik afstand.
Er is soms weinig aandacht voor dat stukje van ons werk. Ik weet uit ervaring dat gebeurtenissen op de werkvloer rond kunnen blijven zingen in je hoofd, dat het je midden in de nacht uit je slaap haalt. Uit je slaap houd. Dat het je bang maakt soms, voor de streken die het leven met sommige van ons uithaalt. In een vingerknip kan je wereld alles op zijn kop zetten. Daar moet je aan voorbij kunnen, het achter je kunnen laten om weer vooruit te kijken. En dat is op momenten ingewikkeld.
Wennen doet het nooit.
Ik durf te beweren dat het onderschat wordt, wat zoveel afscheid nemen met je doet.