In de hoek van mijn werkkamer staat een hobbelpaard geparkeerd. Hij staat in de stal. Hobbelpaarden moeten ook ‘slapie doen’, het leven van een hobbelpaard kan namelijk erg pittig zijn :-). Op het kladblok dat op mijn bureau ligt staan willekeurige peutertekeningen, een gezellige vondst op de momenten dat ik aan het werk ga. OnzeContinue reading “Een spoor van liefde”
Yearly Archives: 2026
Nooit meer terug
Ik houd van mijn werk. Oprecht. Het directe zorgen voor een ander mens, één op één, mis ik met enige regelmaat. Het was bijzonder. En het bezorgde me oprecht plezier, na elke gewerkte dienst kwam ik met een vol hart thuis. Er gebeurde altijd wel iets dat me een glimlach bezorgde. En toch past hetContinue reading “Nooit meer terug”
Veiligheid
Veiligheid in de zorg is geen vanzelfsprekendheid meer en de toename van incidenten groeit.Noodknoppen worden steeds vaker ingezet om thuiszorgmedewerkers iets van veiligheid mee te geven. Het voelt bizar dat het uberhaupt nodig is, maar ik herinner me ook de momenten waarop ik wenste dat ik er eentje had.Als houvast tijdens mijn jaren in deContinue reading “Veiligheid”
Plastic tas
Al zijn bezittingen pasten in een plastic supermarkt tas, op de plek waar hij woonde was geen warm stromend water en koken deed hij al jaren niet meer. Lang geleden was hij gescheiden van zijn vrouw en nu woonde hij berooid en eenzaam in iets van een omgebouwde schuur in andermans tuin. Zijn oude werkgeverContinue reading “Plastic tas”
Oud zeer
‘Hij gaat razendsnel achteruit, zegt ze, en hij ligt in zijn eentje in huis. Ik kan wel huilen want ik wil hem helpen maar weet niet hoe’. De wanhoop in de stem van de huisarts valt over me heen. Ook huisartsen worstelen steeds vaker, dit soort noodkreten zijn tegenwoordig geen uitzondering meer. Hij is deContinue reading “Oud zeer”
Haast
Voorheen had ik altijd haast. Ik leefde met een constante gretigheid. Waslijsten vol taken en taakjes joegen me jarenlang door elke dag, snel nog even dit en oja dat ook nog. Soms vond ik nog een extra versnelling als de waslijst aan klussen tegen ‘haast onmenselijk’ aan schuurde. Maar ik vinkte altijd alles af. UitgeteldContinue reading “Haast”
Vergeven
Oprechte excuses krijgen van iemand is krachtig, en de excuses die ik kreeg voelden voor mij als enorm. Ontroering, trots en blijdschap vochten inwendig om voorrang dus liet ik het maar gewoon stromen. Alsof ik het verdiend had, dit moment, als een bevestiging van iets wat ik zelf al die tijd al wist. De ontroeringContinue reading “Vergeven”
Maatwerk
Bijna elke dag krijg ik mensen aan de telefoon die zijn verdwaald in ons zorgland. Die naarstig naar de juiste weg zoekt. Ik hoor vaak wanhoop in stemmen, ongemak en soms ergernis. Er zijn zoveel verschillende zorgverleners, loketten en diensten en ook die zijn veelal versnipperd. Als losse eilandjes. Vind dan maar eens de juiste.Continue reading “Maatwerk”
Labels
Nu onze maatschappij steeds diverser wordt houden we nog steeds vast aan de ‘labels’ die er ooit bedacht zijn. En soms voelen die stijf en rigide. Te vaak zie ik dat mensen buiten de boot vallen omdat het label niet past. Waarom draaien we dat niet om. Door eerst te kijken naar wie iemand is,Continue reading “Labels”
Ijsbloemen
Het sneeuwt, dikke vlokken dwarrelen naar beneden. Hypnotiserend is het. Net als de ijsbloemen op mijn slaapkamerramen vroeger, die vond ik ook prachtig. De wonderen der natuur. Toen ik een jong meisje was, waren ijsbloemen op de ramen een veelvoorkomend fenomeen, verwarming hadden we alleen in de woonkamer en de slaapkamerramen hadden enkel glas. DieContinue reading “Ijsbloemen”