Het sneeuwt, dikke vlokken dwarrelen naar beneden. Hypnotiserend is het. Net als de ijsbloemen op mijn slaapkamerramen vroeger, die vond ik ook prachtig. De wonderen der natuur. Toen ik een jong meisje was, waren ijsbloemen op de ramen een veelvoorkomend fenomeen, verwarming hadden we alleen in de woonkamer en de slaapkamerramen hadden enkel glas. DieContinue reading “Ijsbloemen”
Category Archives: De pen van Poen
Zing, zing, zing
Sinds een jaar zing ik in een popkoor. En als je me twee jaar geleden had verteld dat ik in een koor zou gaan zingen dan had ik je voor gek verklaard.Ik, in het openbaar zingen, op een podium, pfff. Ik kán helemaal niet zingen had ik dan geantwoord. Bij nader inzien valt dat dusContinue reading “Zing, zing, zing”
Help!
Hulp vragen heb ik altijd moeilijk gevonden en nog steeds is het niet iets wat me als vanzelf aan komt waaien. Zelf oplossen kreeg ik met de paplepel ingegoten. Toen ik dus bij een psycholoog op de bank belandde omdat ik vastliep voelde dat ongemakkelijk. Want zo erg was het toch allemaal niet? Zij dachtContinue reading “Help!”
Vrouwengedoe
‘Ik doe niet aan de overgang’, zei ik altijd vol overtuiging. Dan haalde ik stoer mijn schouders op over een opvliegertje hier of daar. Daar moet je niet heel ingewikkeld over doen. In mijn ogen was dat vrouwengedoe en dat wuifde ik weg. Kom op zeg, je bent toch geen watje. De naïviteit 🙂 Mijn heleContinue reading “Vrouwengedoe”
Schatten
Ik vind regelmatig schatten bij onze voordeur, eergister nog vond ik er een pompoen omringd door kastanjes. En soms bewegen ze zelfs, die schatten bij mijn voordeur 😊 Dan staan er twee huppelende kindjes voor de deur die buuffie iets te vertellen hebben, die zin hebben in een knuffel of die iets moois geknutseld hebben.Continue reading “Schatten”
Gedeelde smart…
Ik leer open te zijn over mijn worstelingen, steeds een beetje meer, en zo af en toe schrijf ik erover.Kwetsbaar zijn met voldoende afstand, dat durf ik 😉 Want nog steeds voelt het ongemakkelijk als ik direct aangesproken wordt op mijn ontboezemingen of over mijn boeken. Toch dwing ik mezelf om die persoon in deContinue reading “Gedeelde smart…”
Zangvogeltje
Ik mag graag denken dat ik op mijn oma lijk, van binnen in ieder geval. Uiterlijk leken oma en ik in niets op elkaar. Mijn oma was tenger, klein, en fijngebouwd. Aan iedereen die mij kent, hoef ik verder niet toe te lichten hoe groot het verschil tussen ons was 🙂 Afgelopen week, tijdens onzeContinue reading “Zangvogeltje”
Werkethiek
Ik ben opgevoed met een werkmentaliteit, het ‘zelfstandig zorgen dat je je eigen broek op kan houden’. Niks leunen of afhankelijk zijn maar zelf doen. Verantwoordelijkheid nemen. Als scholier werkte ik tijdens de zomervakantie bij een bedrijf in de werkplaats. Kunststof bakjes blazen in een grote hete machine en gaatjes boren in meters slang. KunststofContinue reading “Werkethiek”
Schakeltjes
Er lijken zich wat schakeltjes te verzetten in mijn hoofd. Misschien komt het door alle zuurstof van die weldaad aan groen om me heen, wie zal het zeggen. Ik ervaar nog steeds wel angsten en rare ideeën die zich in mijn hoofd willen vastzetten maar ik lijk ze steeds meer de baas te kunnen. IkContinue reading “Schakeltjes”
Sprankeltje
Zomaar ineens voelde ik een sprankeltje afgelopen week, een sprankeltje van mijn oude zelf. Heel even was ik weer mij. Het voelde ongelofelijk fijn, en zo vertrouwd. De warmte in mijn buik en dat stemmetje dat zei dat ik op de goede weg ben. Zo’n ‘het komt echt goed’ vleugje. Ze overkomen me inmiddels metContinue reading “Sprankeltje”