Het sneeuwt, dikke vlokken dwarrelen naar beneden. Hypnotiserend is het. Net als de ijsbloemen op mijn slaapkamerramen vroeger, die vond ik ook prachtig. De wonderen der natuur. Toen ik een jong meisje was, waren ijsbloemen op de ramen een veelvoorkomend fenomeen, verwarming hadden we alleen in de woonkamer en de slaapkamerramen hadden enkel glas. Die ijsbloemen kregen dus heerlijk de kans om aan te groeien als het buiten vroor 🙂 Vooral de diversiteit van de ijsbloemen vond ik adembenemend. Steeds weer anders, met al zijn grillige schoonheid, moeder natuur kon er wat van. Met mijn vinger volgde ik de bevroren ijskoude randjes op het raam.
Op de door mijn vader zelfgemaakte badkamer, in een hoekje van de overloop, hing een gloeispiraal boven de wastafel. Als je aan het touwtje trok werd hij roodgloeiend en lekker warm, wat een luxe! In de winter gingen we nooit met natte haren naar bed, die droogden we eerst voor de gaskachel in de woonkamer.
Op mijn bed had ik een dikke deken, soms twee, en een laken. Daar kroop ik heerlijk diep onder en als het heel koud was kregen we een kruik mee. Woest was ik toen mijn moeder ineens een dekbed voor me had gekocht. Voor haar veel eenvoudiger dan die zware dekens natuurlijk maar het heeft weken geduurd voor ik gewend was aan dat lichte luchtige ding.
Sneeuw
Nog steeds slaap ik het allerliefste met het raam open. Ook als het heel koud is buiten. Een verwarming brand er in onze slaapkamer nooit. Als ik met het raam dicht moet slapen, omdat er veel geluid is van buiten door wat dan ook, wordt ik standaard wakker met hoofdpijn.
Buiten is het inmiddels gestopt met sneeuwen. Het beetje wat er bij ons is gevallen smelt direct weg. Enigszins jaloers kijk ik naar alle sneeuwplaatjes die voorbij komen op het journaal en de socials. Ook al zou ik echt nergens anders willen wonen, dat het in ons dorp vooral regent en er de hele week amper een vlok sneeuw te vinden is, vind ik stiekem ook wel een beetje jammer. Want om urenlang door de sneeuw te stampen, door een adembenemende stille en serene omgeving, om daarna heerlijk rozig met een kop thee lui op de bank te schuiven, vind ik fantastisch.
Zo’n echt winterlandschap is een cadeautje. Daar kunnen mijn ijsbloemen zelfs niet tegenop!