Category Archives: Overgang en Hormonen

Puur toevallig woonde ik afgelopen week een bijeenkomst bij die over de overgang ging. Ik viel er midden in zogezegd en bleef toch maar even plakken, nieuwsgierig naar wat deze jonge vrouw te vertellen had. Ze was een soort overgangsexpert dus daar wilde ik wel van leren. Volgens haar was vooral leefstijl de oplossing voorContinue reading “Natuur en vrouw zijn”

‘Ik doe niet aan de overgang’, zei ik altijd vol overtuiging toen ik een jaar of veertig was. Dan haalde ik stoer mijn schouders op over opvliegers en een extra kilootje hier of daar. Daar moest je niet heel ingewikkeld over doen. Kom op zeg, je bent toch geen watje. De naïviteit 🙂 Mijn hele levenContinue reading “Vrouwengedoe”

Er lijken zich wat schakeltjes te verzetten in mijn hoofd. Misschien komt het door alle zuurstof van die weldaad aan groen om me heen, wie zal het zeggen. Ik ervaar nog steeds wel angsten en rare ideeën die zich in mijn hoofd willen vastzetten maar ik lijk ze steeds meer de baas te kunnen. IkContinue reading “Schakeltjes”

Momenteel voel ik veel. Alles. En het komt genadeloos binnen. Onverwachte tranen, knopen in mijn buik. Die rottige overgang schept me full force onderuit. De jaren van ongenaakbaarheid, van afgeschermde emoties en altijd doorgaan, zijn voorbij. Ik wil niet meer terug naar toen, maar een scheutje minder zou ik van harte welkom heten. Een paarContinue reading “Teveel”

‘Ik vind het vervelend om er een label op te plakken maar dat is wat ik zie’. Ik knik wat stom voor me uit. PTSS. Ik laat de woorden door mijn hoofd rollen. Proef ze, laat ze rondzingen om te voelen wat ik er van vind dat die letters nu bij mij horen. Het klinktContinue reading “Label”

Sinds ik met hormoontherapie ben begonnen realiseer ik me pas hoe slecht ik me zonder dat minuscule pilletje voelde.. Hoe ik inwendig steeds in paniek was. Continue aanstond. Angstig was, voor alles. Ik was mezelf niet en werd dat ook steeds minder. Ik zag geen uitweg en had geen flauw idee hoe ik het opContinue reading “Lang leve de hormonen”

In de aanloop naar dat ene moment, waarop ik eindelijk die teugels losliet, was ik me er al van bewust dat ik iets moest. Iets voor mezelf. Iets dat mijn inwendige ik weer zou laten stralen. Ik wist niet wat, en de wanhoop die in hoofd en hart ronddwaalde zorgde niet echt voor scherpte, maarContinue reading “Voedsel voor de ziel”

Langzamerhand pel ik af wat ik dacht verwerkt te hebben. Nu blijkt dat ik het gewoonweg had weggestopt. Want een plekje geven, en je gevoelens onder ogen zien, hoe doe je dat eigenlijk. Woorden geven aan gevoel kan ik heel goed, maar nu blijkt ook dat ik een hele groep aan gevoelens kan maskeren. Wegstoppen.Continue reading “Pellen”

Zo’n 5,5 jaar geleden besloot ik spontaan ontslag te nemen, ik was er van overtuigd dat ik overspannen was.Ziekmelden wilde ik niet dus zat er maar één ding op. Ik was leeg. Moegestreden. Werken in de directe zorg was niet meer voor mij. Dacht ik. In plaats van thuis te gaan zitten, verplichte bezoeken aanContinue reading “Mijn eigen ‘wicky-de viking’-momentje”

Er zijn zat momenten geweest dat ik de afgelopen maanden dacht dat ik last had van aanstelleritis. Dat is het probleem met dat gebrek aan gezond egoïsme of aan zelfzorg, op die plek ontstaan de wildste ideeën. Ruis ging de overhand krijgen. En als je eenmaal denkt dat je aanstelleritis hebt, neemt het in jeContinue reading “Ruis”