Eeuwige verbouwing deel 2

Dat we driftig met een verbouwing bezig zijn thuis weten een hoop van jullie inmiddels. Een oud huis neemt helaas heel veel werk met zich mee. En hoe blij we ook zijn met ons paleisje, soms hebben we er grondig de pest over in, over al dat oude achterstallige.

Op woensdag ben ik altijd vrij dus op die dag plan ik vaak van alles. Afspraken met vriendinnen, een massage, een paar uur lekker schrijven of ik plan helemaal niks en ben alsnog de hele dag druk. Met lekker rommelen in huis of het verplaatsen van wat meubels, ook een van mijn favoriete klusjes( ja echt)

Oud huis

Vandaag moest ik echter gewoon aan de bak, en na mijn vroege hardlooprondje en een zalige douche, verplaatste ik me naar de zolder om nog wat te schuren en te schilderen. Een oud huis slokt nou eenmaal ook je vrije dagen op. Gelukkig had de liefste het grootste deel al geschuurd, maar er was best nog wat te doen. En ook het schilderwerk was geen sinecure. Balancerend op die oude keukentrap, realiseerde me dat ik er niet goed in ben, in schilderen. En leuk vind ik het ook niet. Mijn respect voor die goede vriend van ons die schilder is, is dan ook groot.

Aan het eind van de dag was alles echter prachtig wit en keek ik tevreden in de rondte. Helaas had ik mijn lijf ongewild ook mee geschilderd en zat echt overal verf. In mijn haar, op mijn armen en zelfs in mijn decolletƩ. Hoe dan, jemig. Natuurlijk leunde ik ondertussen ook nog per ongeluk links en rechts tegen net geverfde delen aan, en ben ik dus vooral blij dat dit nog maar de grondverf is.

En in het halfschemer? Dan ziet het er echt waanzinnig strak uit. Op naar laag twee, dan ga ik vast ook onthouden dat die verf nog nat is šŸ™‚

Published by Cynthia Poen

Ik ben een schrijver, en daar ben ik retetrots op. Het duurde even, voor ik die woorden in mijn mond durfde te nemen in associatie met mezelf maar inmiddels doe ik het gewoon.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *