Een magneetje!

aan het strand

Eigenlijk is het gek dat ik nog nooit een blog over deze camping heb geschreven, want volgens mij zijn we hier het allermeest naar terug geweest, naar deze plek. Benoemd heb ik hem wel regelmatig, maar eentje speciaal over deze fijne, eigenlijk nog nooit. Maar hij verdiend hem wel hoor, al is het maar uit sentiment šŸ˜‰

Toen onze meiden meisjes waren, kwamen we er voor het allereerst. We vonden ze inmiddels groot genoeg voor een wat langere reis. Toen het pukkies waren bleven we gewoon fijn in Nederland. Ook al zijn er natuurlijk genoeg mensen die gewoon de hele wereld over reizen met kleintjes, wij kozen voor dichtbij, wel zo makkelijk.

Maar dat jaar besloten we te gaan, en meteen helemaal naar Spanje. We reden al die kilometers in drieƫn, om het voor de meiden ook een beetje relaxed te houden. De liefste had in Frankrijk al een aantal parkeerplekken gemarkeerd waar iets te doen was voor kinderen, we hadden onderweg-campings uitgezocht dus we waren er helemaal klaar voor.

Aan het strand

Dat moment dat we de weg opreden richting de ingang van de camping vergeet ik nooit meer, ik had zoiets echt nog nooit gezien. Ook al waren we moe, we vonden het allemaal schitterend. En nog steeds voelt het fijn, als we die lange toegangsweg afrijden om daar weer te kamperen. Nu niet meer in het hoogseizoen, godzijdank, maar in een rustigere periode. Aan het strand kamperen vind ik nou eenmaal magisch, en dat blijf ik vinden. Ondanks het massale, want het is wel echt een loeier van een camping. Maar de toegang naar het strand is breed, en ik kan er altijd op. Ook dat zagen we namelijk weleens anders. Ik houd er nou eenmaal van om tijdens de zonsopkomst op het strand te staan, inclusief vroege plons. Maar bij sommige campings kon ik dat strand niet op, want het hek was dicht. Wat een tegenvaller!

Op deze camping is echt van alles, en met twee jonge kinderen vond ik dat toen echt fijn. Toen ze eenmaal groter werden gingen zij lekker zwemmen terwijl wij op het strand bleven. Ze wisten de weg, en vonden het zwembad vaak fijner. Met hun zakgeld kochten ze zalig boekjes, snoep of souvenirs in het winkeltje, en bedelden er bij hun vader altijd nog wat zakgeld bij halverwege de vakantie. Ze hadden altijd tekort šŸ˜‰

’s Avonds was er volop vertier, een bandje of een show, en ook de karaoke vonden ze geweldig. Ook al hebben we ook weleens slap van de lach naar een band zitten luisteren hoor, geen gehoor was het, maar we hebben wel een geweldige avond gehad!

Het sanitair verdiend een elf, met stip, echt. Dat is daar fantastisch, zelden zo mooi gezien ergens anders. Behalve in Oostenrijk, waar het een keer volledig van hout was, buiten de toiletpotten dan šŸ˜‰ maar echt geweldig. Maar ik dwaal af. En het wordt ook echt fantastisch schoongehouden. Maar ook het strand, het zwembad en het supermarktje zijn top. Bij het restaurant en op het terras hebben wij ons vele avonden vermaakt, en vooral iets eten en drinken aan dat fijne strand vonden wij heerlijk.

Als ik de foto’s weer zie, kriebelt het meteen weer! Mocht je dus een leuke plek zoeken, aan de costa brava, dan is deze echt een bezoekje waard!

Published by Cynthia Poen

Ik ben een schrijver, en daar ben ik retetrots op. Het duurde even, voor ik die woorden in mijn mond durfde te nemen in associatie met mezelf maar inmiddels doe ik het gewoon.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *