Category Archives: De pen van Poen

Ik was zestien toen ik ging werken. Vanaf een jaar of veertien had ik al zaterdagbaantjes maar vanaf mijn zestiende werkte ik voor het ‘echie’.  Studeren deed ik vanaf zeventien, naast mijn voltijd baan. De wisseldiensten waren slopend soms, maar toen we kinderen kregen ook een uitkomst. Ik zat nooit een dag zonder baan.  EnContinue reading “Hartewens”

Ik loop niet over van zelfvertrouwen. Nooit gedaan ook. Ik ben iemand die zich vaak wat ongemakkelijk voelt, en extra in gezelschappen. Zo kom ik niet over op anderen, dat weet ik ook, maar zo is het nou eenmaal. Het zijn schades veroorzaakt door oud zeer en die zullen nooit echt helemaal verdwijnen. De eersteContinue reading “Muziekthuis”

De afgelopen weken lag ik vooral plat, hevige rugproblemen waren een kers op de taart na een voor mij toch al roerig jaar. Mijn stap terug werd stilstaan.Met grof geweld moest de rem erop. Elke beweging werd een gruwel. Een hernia werd genoemd als mogelijkheid, slijtage of anderszins gedoe. Wie het weet mag het zeggen.Continue reading “Januari”

Ik heb een vreemd jaar achter de rug en dat voel ik extra tijdens dat terugkijken. Ik speelde verstoppertje, zonder me daarvan bewust te zijn. Van buiten leek ik op wie ik altijd was, van binnen stond ik op standje schreeuwen.Vol wanhoop zocht ik naar een uitweg. Ik schreef er al vaker over. Ik voeldeContinue reading “Terugkijken op 2024”

Ik ben dol op water, nog steeds. Tijdens elke vakantie moet ik kunnen zwemmen, anders vind ik het niks. Spelen in water blijft zalig. Als jong meisje kreeg ik elk jaar een zwembad-abonnement van mijn ouders. Toen hadden we in ons mooie dorp nog een buitenzwembad. Zus en ik zwommen onze baantjes soms al voordatContinue reading “Buitenzwemmen”

‘Ze zijn beschermd Mw, zegt ze hooghartig, dus er is niets wat ik kan doen. Niks wat wij mogen of kunnen doen’. Ik weet het en toch ben ik verbijsterd. Verontwaardigd. Want als iets beschermd is, of moet worden, betekend dat niet dat je ze hun gang moet laten gaan. Die beesten weten niet beter.Continue reading “Meeuwen”

Ik heb een tic. Nou ja meerdere eigenlijk maar vandaag ga ik alleen deze bespreken 😉 Ik heb een bewaartic. Vind ik zelf. Als iets heel is vind ik het lastig om het weg te gooien want stel dat… Mijn huis is opgeruimd hoor, no worries, maar hier en daar ligt een stapeltje waarvan ikContinue reading “Weggooien”

‘Dat gaat overal zo mevrouw, zegt ze, dat is gewoon standaard’. Haar blik is streng en haar mond staat strak. Vragen van klanten geven overduidelijk irritatie en ongemak. ‘Ja dat zal wel, maar het staat er niet’, zeg ik. Ik hef mijn handen omhoog om mijn opmerking kracht bij te zetten. Inwendig lig ik dwars,Continue reading “Altijd zo”

Nu het met enige regelmaat gelukkig weer wat zonniger wordt, en we vaker buiten kunnen zijn, heeft het meegenieten met die twee van hiernaast weer een extra versnelling gevonden. En ze hebben heel snel in de gaten wanneer buuffie of buurman ook in de tuin zijn. Hè ja gezellig, want er is zoveel dat zeContinue reading “Schelpenkind”

Dat ene moment, als blijkt je ziek bent, neemt ongewild de ruimte in waar voorheen mooie gedachten woonden. Plannen en verlangens. Toekomst. Dat ziek zijn is als een voortwoekerend onkruid dat elk gaatje en kiertje versmoort en dat maar weinig lucht geeft. Van de ene op de andere seconde is er nog maar één verlangen.Continue reading “Ziek”