Vanmorgen las ik een post van een zelfstandig ondernemer, en dat was geen succesverhaal. Verre van zelfs. Ik vond het een verademing. Ook al gun ik hem een overvloed aan voorspoed, en hoop ik oprecht voor hem dat het nog komt, nu was het waardeloos. Hij gaf heel eerlijk toe dat dit zelfstandige leven hemContinue reading “Mislukkeling”
Author Archives: Cynthia Poen
Strong vikingrun
Met enige regelmaat vergeet ik dat ik geen achttien meer ben. En ik ben ook al een hele poos geen vijfendertig meer. Soms vergeet ik zelfs even dat ik de vijftig al lang en breed gepasseerd ben. Inmiddels zelfs al zo’n jaar of vier om precies te zijn. Voor de muggenzifters onder ons, daar zitContinue reading “Strong vikingrun”
Kleindochter
Het is overweldigend en wonderschoon om oma te worden.Woorden schieten tekort bij de aanblik van dat kleine mirakel. Tien teentjes, tien garnalenvingertjes en een bos donker haar. Net als haar moeder had toen ze geboren werd. Er viel een last van mijn schouders, omdat ze gezond ter wereld kwam en alles goed was. En erContinue reading “Kleindochter”
Ontmoeten
Haar ogen ontmoeten de mijne. Die van haar zijn oud en glazig. Troebel. Er is veel wat ze niet meer kunnen zien. Haar gezicht is getekend door rimpels, haar rug kromgebogen door ouderdom. De sprankel die in haar ogen huist is echter amper achttien en ik lees er een wereld van genieten in. Haar hoofdContinue reading “Ontmoeten”
Roots
‘Kan je iets eerder stoppen vandaag’? Het is vrijdagmiddag, en ik kijk vol verlangen uit naar mijn vrije dagen. Een weekeind vol met helemaal niks. Soms zijn die het allerfijnste. Weekeinden zonder afspraken, verjaardagen of andere ‘gezellige weekeindversnellers’. Deze zaterdag en zondag waren nog een blank canvas. En nu krijg ik aan het eind vanContinue reading “Roots”
Inpakmuts
Het roze inpakpapier ontsnapt aan mijn wanhopige vingers, de chaos voor mijn ogen wordt groter in plaats van kleiner. Ik hoor mezelf een diepe zucht slaken. Passende cadeautjes kopen kan ik als de beste, het gezellig inpakken ervan is helaas een kwaliteit die ik ontbeer. Ik ben een rasechte inpakmuts. Iets goed kunnen is fantastisch.Continue reading “Inpakmuts”
Knuffelkont
Zolang als ik me kan herinneren ben ik nogal een knuffelkont. Ik ben een zogenaamde aanraker, mijn sympathie of medeleven toon ik nou eenmaal graag met een hand op een schouder of een warme omhelzing. Het is wie ik ben. Warmte en liefde geef ik graag weg 🙂 Nu er kortgeleden een kleintje is geboren,Continue reading “Knuffelkont”
Sommige dingen veranderen nooit
Vanmorgen las ik een oproep van een andere verpleegkundige. Zij vroeg aan de huidige ZZP-ers of ze hun diensten niet zo kort van tevoren af wilden zeggen. Het riep bij mij een tsunami aan herinneringen op. Want zolang als ik in de zorg werk, en dat is al bijna veertig jaar, zijn open diensten eenContinue reading “Sommige dingen veranderen nooit”
Wijze lessen
‘Welke les zou je graag mee willen geven aan de huidige generatie jongeren’, vraagt ze. Mijn eerste gedachte bij dat soort vragen is standaard dat ik de wijsheid mis om hier antwoord op te geven. De echte wijsheid die nodig is voor deze vraag. Toch graaf ik even, en mijn reactie op haar vraag komtContinue reading “Wijze lessen”
Troostende druppel
‘Meen je dat’? Ik hoor van alles in zijn stem. Blijdschap, ongeloof en verdriet. Ik hoor vreugdetranen en hele dikke tranen van gemis. Tranen veroorzaakt door het verlies van de gezondheid van zijn kind. Het bleef achter aan de voet van dat heftige ongeluk, en sloeg een diepe rauwe wond. Wat er restte, daar moestenContinue reading “Troostende druppel”