Category Archives: De pen van Poen

Het is een mooie zomeravond, zo’n zwoele. We zitten een wijntje te drinken en kletsen wat. ‘Wat zou je niet kunnen missen in je leven, vraagt ze, iets waar je echt niet buiten kan’. Mijn gezin, mijn familie en mijn vriendinnen. Ons fijne huis en die baan waar ik zo aan gehecht ben. Allemaal razendContinue reading “Muziek”

Onverwachte ontmoetingen, ik ben er dol op. Ze zijn als de glimmende parels van je dag. Kleine diamantjes die van een gewone dag een hele bijzondere maken, door de sprankeling van dat ene moment. Ik had er toevallig een hele hoop deze week. Afgelopen zaterdag was het jaarlijkse Erik-festival, ter nagedachtenis aan een lieve jongenContinue reading “Onverwachte ontmoetingen”

Mijn oudoom Petrus Schol, roepnaam Piet, werd op vierentwintig september 1944 gefusilleerd in Leusden. Piet is maar achtentwintig jaar worden. Geboren in een eenvoudig arbeidersgezin koos Piet voor het bakkersvak. Hij kwam terug naar Nederland net nadat de oorlog was uitgebroken, hij was toen twee jaar aangemonsterd geweest als bakker/kok bij de Nederlandse Stoombootmaatschappij.  HoeContinue reading “Overgeleverd aan willekeur.”

Schrijver zijn, en om vanuit gevoel te durven schrijven, is een enorme stap geweest. Want het is spannend om kwetsbaar te zijn, en ik blijf het een uitdaging vinden om mijn zielenroerselen te delen met de wereld. Op deze plek vind je een bonte verzameling verhalen. Geschreven met een knipoog of een traan. Blogs overContinue reading “Dit ben ik, op papier”

Met mijn ogen dicht zie ik hem zo voor me, grote grijns, ondeugende ogen, alpinopet scheef op zijn hoofd. Mijn lieve oom, mijn vaders jongste broer Piet. Ze waren twee handen op een buik en super-sportief. Samen de Elfstedentocht schaatsen of Luik-Bastenaken-Luik fietsen. Meerdere marathons liepen ze samen. Een bijzondere man was hij, op een goedeContinue reading “Groot gemis”