Dat laatste ‘dat moet echt nog’ project is van start gegaan. En daar hebben we lang zin voor moeten zoeken. Weer stof, weer puin wegbrengen en weer bedenken ‘hoe willen we het en hoe krijgen we het zo mooi’. Het is niet voor het eerst dat we iets wat heel oud is slopen, om erContinue reading “Het laatste kreuntje”
Author Archives: Cynthia Poen
Onhandig
Zo af en toe probeer ik nog weleens iets te leren wat buiten mijn capaciteiten ligt. Onhandig begeef ik me op een pad die niet als de mijne voelt. Soms werkt het, vaker werkt het niet. Zoals die bundel creĆ«ren. Zonder de hulp van stichting ‘Uit je ervaring‘ was het me niet gelukt. Dank jeContinue reading “Onhandig”
Vooruit met frisse moed
Na mijn meltdown van gister heb ik mezelf weer opgeraapt. Geen zin om te blijven hangen in al het geneuzel. Ook dat past echt bij wie ik ben. Mijn volgende stap is al uitgedacht, tijdens dat rondje duin vanmorgen. Vanzelfsprekend deed ik dat tijdens het wandelen. Soms moet je daar niet al te snel meeContinue reading “Vooruit met frisse moed”
Onbehaaglijk
De laatste weken bekroop me een nieuw gevoel, en eentje waar ik niet heel gelukkig van werd. Na alles wat ik al had overwonnen bleek ik toch ineens in een oude valkuil te zijn getrapt. Vasthouden waar ik eigenlijk los moet laten. Via dat #Stapbudget was ik begin dit jaar een #schrijfopleiding gestart. Echt heelContinue reading “Onbehaaglijk”
In de bieb
Als jong meisje was ik vaak te vinden in de bieb. Met een tas vol ongelezen schatten snelde ik dan weer naar huis. Ik wist in mijn hoofd vaak al met welk boek ik wilde beginnen, en tijdens die tocht naar huis was ik volop aan het voorpretten. Eenmaal thuis kroop ik in een stoelContinue reading “In de bieb”
Alleen
Met een noodvaart vliegen ze me voorbij. Groepjes fietsers, kwebbelende lopers of slierten wandelaars in tweetallen. En ik vraag me dan altijd af of het heel erg raar is, dat ik daar niet naar verlang. Of ik een afwijking heb of een rare snuiter ben. Stiekem maakt het me jaloers. Ik zou best zo willenContinue reading “Alleen”
Caat Kordaat 1 jaar
Precies een jaar geleden zette ik mijn krabbelbegon ik ‘voor mezelf’Caat Kordaat was geboren š¤ Op voorhand had ik me voorgenomen het vooral ‘op zijn Cynts’ aan te pakkenVol enthousiasme, zoals de mensen om me heen mij ook kennenMaar wel volledig op mijn eigen manier En zo is het ook gegaan š Inmiddels schrijf ikContinue reading “Caat Kordaat 1 jaar”
Niets liever
Een schrijver wil niets liever dan gelezen worden. Zo is het voor deze schrijver tenminste. Het is ongekend leuk om een reactie te krijgen van iemand die iets van je heeft gelezen. En het is verwarrend, onzeker en eenzaam. Huh? Ik hoor het je denken. Maar zo is het, echt. Juist omdat mijn schrijfsels zoContinue reading “Niets liever”
Rotsvast vertrouwen
Ik heb altijd een rotsvast vertrouwen gehad in onze meiden, ook tijdens de lastigere momenten in hun leven. Want ook al zijn ze nog jong, ze hebben al het nodige te verstouwen gehad. Die kracht, die ik bij beide zie, vind ik wonderschoon. Onze oudste wilde nooit naar de peuterschool,Ā ze huildeĀ net zolang tot ze mijContinue reading “Rotsvast vertrouwen”
Onbegrepen gedrag
Zo op het eerste oog is ze blij dat ze bij ons komt wonen. Een plek in een verpleeghuis is een noodzakelijk kwaad, zo denken de meeste van ons er tenminste over. Thuis oud worden is nou eenmaal een fijnere gedachte. Die eigen regie blijft behouden, en een mens kan rustig oud worden in eenContinue reading “Onbegrepen gedrag”