Vanmorgen las ik een post op #LinkedIn die bij mij een vloedgolf van oude herinneringen losmaakte. De post ging over studiekeuzes, over het schoolniveau van je kinderen en de waarde die er in deze maatschappij aan wordt gehangen. Kijk maar naar de Cito-toets. Of naar de standaard vragen die je krijgt op verjaardagen of feestjes,Continue reading “Het stigma van dat schoolniveau”
Author Archives: Cynthia Poen
Door de ogen van…
Goede zorg is van belang Warme zorg maar vooral ook passende zorg Ik was zestien toen ik in de gezondheidszorg ging werken Een guppie, een absolute snotneus Ik wist nog maar weinig van echt leed, de ruwe rauwheid van verdriet Wist überhaupt amper iets, niet van zorg verlenen of van het leven an sich MaarContinue reading “Door de ogen van…”
Krijg de zenuwen…
Ik heb weer eens wat. Ik weet het hoor, ik krijg er ook het heen en weer van. Maar als ik mijn stukjes teruglees is net alsof het in mijn leven vooral feest en ladida is. Nee dus. Sinds ze dachten dat ik een nierbekkenontsteking had is er inmiddels alweer een week of wat verstreken.Continue reading “Krijg de zenuwen…”
Voorlezen
Tijdens het opruimen van onze zolder laat ik stapels rommel door mijn handen gaan, en het meeste kan gewoon richting de belt. Wat een zalig gevoel is dat, al die ruimte. Fanatiek sleep ik doos na doos naar beneden, tot ik een doos boeken tegenkom. Boeken weggooien doe ik zelden, zeker niet de echte mooie.Continue reading “Voorlezen”
Kwebbelen
Elke fase van onze kinderen vond ik leuk, en ja ook die puberjaren. Ondanks worstelingen, twijfels en andere onzekerheden, is het machtig mooi om je kinderen wonderschone mensen te zien worden. Maar als ik heel eerlijk ben, zou ik af en toe best een dagje terug willen naar toen. Niet om dingen anders te doen,Continue reading “Kwebbelen”
Onvermogen
‘Zorgen jullie vanaf nu maar voor haar, ik ga naar huis’. Hij is 92 en verblijft met zijn echtgenote bij ons op de afdeling. Ze kwamen direct vanuit het ziekenhuis bij ons wonen. Hand in hand liepen ze, ondersteund door familie, de afdeling op. Maar hij vind het nu wel mooi geweest. Hij mist zijnContinue reading “Onvermogen”
Klaar met verbouwen
Ik weet niet of één van jullie weleens zijn huis met eigen handen verbouwd heeft. Wij deden het meer dan eens. Waarom? Dat vroegen wij onszelf ook af, met enige regelmaat zelfs. Zelf klussen is keihard werken. Maar soms lopen dingen nou eenmaal zo. Af en toe moet je keuzes maken, en die zijn nietContinue reading “Klaar met verbouwen”
Kneuterig
In vergelijking met de kerstdagen, vind ik dat Sintfeest altijd zo kneuterig. De kerst heeft wat meer grandeur met zijn imposante kerstmis-missen, zijn diners en zijn lichtjes. Aan kerst kleeft nou eenmaal grootsheid en gewicht, zo voel ik het tenminste. Sint is voor mij lieflijk, ontroerend en schattig. Soms denk ik weleens dat ik erContinue reading “Kneuterig”
Uniek
Ik weet al een hele poos dat ik inwisselbaar ben. Op het werk tenminste . Vroeger dacht ik altijd dat ik daar niet gemist kon worden. Dat ik een bijzondere kwaliteit meebracht en dingen deed die niemand anders kon. Wat een onzin. Als ik er niet ben om mijn werk te doen, dan doet iemandContinue reading “Uniek”
Schrijver
‘Jij bent altijd zo makkelijk in de omgang’.Ik hoor het met enige regelmaatDe meeste mensen zien mij als een allemansvriend Vrolijk en altijd geïnteresseerd in anderenOprecht en liefdevol Het klopt als een busMaar soms is het bewust eenrichtingsverkeer Want mezelf delen blijf ik lastig vindenIk zag al veel te vaak afwijzing of desinteresse in de ogenContinue reading “Schrijver”