Category Archives: De pen van Poen

Ik heb weinig op met de traditionele rolverdeling, met die vaste hokjes, ik wilde gewoon geen huisvrouw zijn. Ik had de vrijheid om te doen wat ik wilde, en ik wilde een carrière. Om mijn zelfstandigheid te bewaren, en omdat ik nou eenmaal heel erg dol ben op mijn werk, het is een deel vanContinue reading “Keukenprinses”

Ik ben een tikkie overprikkeld, soms heb ik dat weleens. Dan gebeurd er teveel in de wereld, teveel tegelijk. Of er gebeurd teveel in ons eigen lieve landje, dat op dit moment niet meer als een lief landje aanvoelt. Oprecht niet. Ik ben een dorpskind, en dat bevalt me helemaal prima. Klein en kneuterig vindContinue reading “Overspoelt”

Ik voel het constant, en spreek het heel regelmatig ook uit, hoe dankbaar ik me voel voor mijn mooie leven. Ik ben een geluksvogel. Dat je niet kan vergelijken weten we allemaal, en dat zou ook serieus onbegonnen werk zijn natuurlijk, en toch roep ik het af en toe. Juist omdat ik er soms vanuitContinue reading “Geluksvogel”

‘Het is te versnipperd, zegt ze, je schrijft veel te versnipperd. Je moet eerst bepalen wie je doelgroep is, wat wil je schrijven en vooral voor wie’. Moedeloos kijk ik terug, ‘dat betekent een keurslijf toch? Ik moet mezelf beperken in wat ik wil gaan schrijven, en voor wie. Die specifieke doelgroep zoeken en alleenContinue reading “Juiste doelgroep”

Een dag op een andere werkplek werken, op een andere plek dan thuis of op kantoor, ik keek er oprecht naar uit. ‘Hoe kan het dat dit als een uitje voelt’ dacht ik nog, en wat is er toch bizar veel veranderd het afgelopen jaar. En dan ben ik nog op vakantie geweest, kan ikContinue reading “Uitje”

Dat allemachtig prachtige winterweer, waar we kort geleden van genoten, was geweldig. Ik zag alleen maar foto’s van schaatsende mensen en van winterwonderland-wandelingen. Maar ik voelde vooral ook het contrast achter al die blije plaatjes, dat smachtende ervan. Batterijen werden vol overgave een beetje opgeladen, want het afgelopen jaar is behoorlijk schraal geweest. Schraal doorContinue reading “Vasthouden”

Het is gek, hoe sommige herinneringen je zomaar ineens onverwacht kunnen bekruipen. Gek en bijzonder leuk, vooral dat, bepaalde beelden die zomaar weer in je hoofd verschijnen. Mijn vader vond het geweldig om zijn meiden te verrassen. Ik gok dat mijn moeder net zo hard meedeed hoor, maar in mijn herinnering was het mijn vaderContinue reading “Verrassing”

Een dag met een strik erom, zo voelde die vrije dag. Gevuld met niks bijzonders, en toch lag ik er vol tevredenheid aan terug te denken gisteravond. Ik was die ochtend begonnen met een lange wandeling, geen zin om in huis te poetsen. Ik wilde de weidsheid opzoeken, want in die ochtenduren is het buitenContinue reading “Strik erom”

Eindelijk is het winter, echt winter. Ik weet ook meteen weer waarom ik zo ontzettend dol ben op de lente 🙂 Geen gedoe met die auto op de weg, geen sneeuw of ijs te zien en starten zonder problemen. Ik heb een heel oud karretje, die vind die kou niet heel erg lekker. Maar ikContinue reading “Schaatsen”