Als een nieuwe start, zo voelt het. En tegelijkertijd ook als thuiskomen. Ik vind het gevoel zelf ook dubieus maar zo voelt het. Ik keek ik ernaar uit en zag er ook een beetje tegenop. Maar na deze eerste week voel ik de rust, de overtuiging dat ik vanuit mijn onderbuik het juiste pad hebContinue reading “Welkom!”
Category Archives: De pen van Poen
Die lockdown
Die leedlat, een van mijn medeschrijfsters voor baby en kind, had het gister over. En als die leedlat ergens in past, dan is het wel in het huidige tijdsbeeld. Met een heerlijke kop zwarte koffie zit ik vroeg in de ochtend wakker te worden. Ik ben een rasechte early bird. Scrollend door Linkedin, door deContinue reading “Die lockdown”
Heerlijk buitje
We waanden ons welhaast onaantastbaar. Maar dit scenario kon echt niemand voorzien. Wij, met al onze grote meneren en mevrouwen, die wel even zouden bepalen hoe het er allemaal uit zou komen te zien in de wereld. We zijn machteloos, stuk voor stuk. Speldenprikjes op deze aardbol, speldenprikjes in de tijd en niets meer danContinue reading “Heerlijk buitje”
Huidhonger
Iemand vroeg me een poosje terug op te schrijven wat vrijheid voor mij betekende. Ik moest denken aan het verhaal dat ik schreef over de broer van mijn oma. Hij werd gefusilleerd tijdens de tweede wereldoorlog. Overgeleverd zijn aan de willekeur van een ander is enorm kwetsbaar, en het kostte hem zijn leven. Inmiddels hebContinue reading “Huidhonger”
Hoopvol
Het lijkt alsof de zon de laatste weken onafgebroken schijnt. Zo voel ik het. Elke dag start met adembenemende luchten, en de hele dag is er dat prachtige blauwe plafond. Dag na dag na dag. Het staat in schril contrast met dit onwaarschijnlijke scenario dat zomaar ineens ons dagelijkse leven is geworden, en de grootsheidContinue reading “Hoopvol”
Twilight zone
Met het zonnetje op mijn bol, loop ik in de vroege ochtend richting de bakker. Voor mij vaste prik op de zaterdagochtend, ik ben altijd vroeg wakker en dan vind ik het zalig om dat op mijn gemak te doen. Het is stil op straat, zoals altijd om zeven uur op de zaterdagochtend. Een paarContinue reading “Twilight zone”
Vol overgave!
Zo aan het eind van een ‘gewone’ werkdag rijd ik in mijn oude autootje naar huis. Met mijn muziek heerlijk hard, is dat altijd weer volle bak genieten. Vol enthousiasme brul ik luidkeels mee, het is afreageren in het kwadraat. Als we niet middenin een complete corona horror zouden zitten, was dit gewoon een dagContinue reading “Vol overgave!”
Kapotknuffelen
Het is bizar hoe snel alles om me heen veranderd. Ineens is daar dat virus, dat tot voor kort een soort’ ver van mijn bed show’ was. Alles wat we tot een paar weken terug compleet voor lief namen, is ineens op losse schroeven gezet. We kunnen die citytrip, die we even tussendoor gingen plannen,Continue reading “Kapotknuffelen”
Internationale vrouwendag
Vanmorgen zat ik naar de herhaling te kijken van: ‘Floortje naar het einde van de wereld’. Elke aflevering vind ik indrukwekkend en integer gefilmd. Vanmorgen was ze in Jemen, en schetste ze het vreselijke verhaal van een burgeroorlog die al vijf jaar duurt. Over het humanitaire werk van het internationale Rode Kruis aldaar. Stil zitContinue reading “Internationale vrouwendag”
Twijfelkont
Ik zit met een kop koffie op mijn favoriete plekje in ons huis, in die zalige stoel bij het raam. Mijmeren is een van de weinige dingen die ik mezelf niet gun, om even stil te staan en niks te doen. Vandaag doe ik het gewoon want ik ben moe, moe in mijn lijf enContinue reading “Twijfelkont”