Inmiddels is er elke week wel een ‘samen met buuffie’ momentje. Als ik op mijn vrije dag een boodschap ga doen, haakt ze altijd aan. Met een stralende toet springt ze van de bank zodra ze me in het oog krijgt. Vanmorgen moest ook haar tas mee, die tas die ze van haar buuf kreegContinue reading “Elke week”
Author Archives: Cynthia Poen
Genietmama
Tijd maken voor je kindjes. Genieten van hun getreuzel, van hun gekke soms onlogische gedachtengang of bijzondere spel. In mijn ogen ben je dan een genietmama. Ik zag vanmorgen een filmpje van zo’n mama voorbijkomen. Grijnzend keek ik ernaar, en nog een keer, ik voelde het genieten door het scherm heen. Het moederschap is eenContinue reading “Genietmama”
Zorgliefde
‘Hoe haal je het in je hoofd eigenlijk. Een boek schrijven. Jij. Wie zit er nou op een bundel met jouw ervaringen te wachten’? Om met anderen te delen wat ik in mijn werk heb meegemaakt was een stap. Een grote Ik heb mijn hart op een schaaltje gelegd Zo voelt het Maar vanaf dat eerste moment dat ik mijn ervaringenContinue reading “Zorgliefde”
In de bergen
De afgelopen jaren bekroop me vaak een enorm verlangen naar andere tijden, zorgelozer periodes dan de malle tijd waar we de laatste jaren in zaten. Op vakantie gaan, wat voorheen vooral te maken had met middelen en mogelijkheden, was ineens een kwestie van veiligheid. Hoe maf is dat. Het bracht me echter ook terug naar de zoete vakantieherinneringen vanContinue reading “In de bergen”
Zacht en lief
Regelmatig vraag ik aan mezelf hoe het gaat Als ik stekels voel van binnen Menselijke relaties vind ik namelijk razend ingewikkeld Zeker als ik geconfronteerd wordt met mijn eigen kwetsbaarheid Ik ben nogal geneigd om me af te sluiten Op te sluiten in mezelf En contact met anderen uit de weg te gaan Twijfels overContinue reading “Zacht en lief”
Verwoestend
‘Hij zal wel weten wat hij doet’. Ze schenkt wat onhandig nog een glas vol, een guts rode wijn verstoort het complexe patroon en verdwaalt over het tafelkleed. ‘Je weet toch hoe hij is. Die man kan alles. Hij ademt geniaal’. Rosa probeert haar blik te vangen, maar ze slaat haar ogen neer. ‘Maeve, jemig,Continue reading “Verwoestend”
Boys named sue
Ik heb nogal een ruige week achter de rug. Mijn gezondheid laat wat te wensen over en er zijn nog wat losse eindjes die ze aan het onderzoeken zijn. En die uitslagen duren altijd wat. Maar als je je lamlendig voelt in je lijf, en je niet precies weet wat er gaande is, houd datContinue reading “Boys named sue”
Gemis
‘Ik ben benieuwd naar de rol die je broer gespeeld heeft in je leven’, zegt ze. Mijn eerste reactie is ongemak. Ik heb hem nooit gekend dus hoe kan hij dan een rol spelen. Dat is gek toch? Vervolgens wordt ik stil, van binnen. Want erover praten doe ik zelden. Het is raar dat deContinue reading “Gemis”
Eigenwijs
Pijn is soms allesoverheersend. Steeds opnieuw moet je naar die focus zoeken. Het vraagt het om aandacht en leid je af. ‘Joehoeee ik ben hier, luister eens naar me’. Doodvermoeiend Afgelopen week was ik zelf aan de beurt. Een fikse rugpijn benam me de adem soms, en alles kreeg de schuld. Sportschool, druk op hetContinue reading “Eigenwijs”
Uit de Pen van Poen
Plassen is een van de natuurlijkste dingen die er bestaat, en soms ongelofelijk ingewikkeld. Een paar jaar geleden was ik bij een concert van Guns and Roses. Supergaaf, maar een drama als je die avond moest plassen. De rijen voor de plee’s waren eindeloos. Vlak voor het einde van het concert hielden mijn vriendin enContinue reading “Uit de Pen van Poen”