Dat opschrijven van al die campings, die we tijdens onze zwerftochten tegenkomen, is een dankbaar klusje. Bij elke nieuwe plek zit ik op mijn knietjes, gewapend met een zwarte viltstift, om elke camping steeds een mooi plekje op die houten kist te geven. Zo vergeten we er geen eentje, want elke plek heeft wel ietsContinue reading “Chateau de Belcastel”
Author Archives: Cynthia Poen
Ontroering
‘Respect voor jou mam, zegt ze ‘echt knap dat je dit werk naast je gezin deed. Dank je wel dat je tijdens al die jaren zorgen voor een ander, ook nog voor mij zorgde’. Ik werd er even stil van, van dat appje, en de ontroering stroomt door mijn lijf. Dat wonderschone berichtje van onzeContinue reading “Ontroering”
Schoonheid
Elke dag geniet ik van mijn prachtige uitzicht. Tjeempie, wat ben ik gelukkig met onze prachtige tuin. In alle eerlijkheid had ik niet kunnen dromen dat het zo mooi zou worden. In mijn hoofd en op Pinterest had ik plaatjes genoeg gezien, van tuinen waar ik smachtend naar zat te staren. Maar zou het onsContinue reading “Schoonheid”
Inspiratie
Inspiratie voor mijn blogjes, meestal komen die onderwerpen als vanzelf voorbij waaien. Vandaag had ik echt geen inspiratie, ik wilde alleen vooral iets vrolijks schrijven, iets luchtigs. Ik smacht naar luchthartigheid in deze soms wat zware wereld. Zelf wilde ik van harte het lijdende voorwerp zijn, maar ik deed gewoon niks lachwekkends vandaag, of ietsContinue reading “Inspiratie”
Verloren
Ik voelde me vandaag een tikkie verloren. Moe en ongetwijfeld velen met mij. Moe van alle verhalen, meningen, bullshit en geruzie over en weer. Want iedereen beredeneert vanuit zijn eigen wereld, en soms liggen die werelden mijlenver uit elkaar. Ik had mezelf voorgenomen om me niet mee te laten slepen in de corona discussies, enContinue reading “Verloren”
Indrukwekkend
Ik gok dat het inmiddels alweer een jaar of twee jaar geleden is, dat er bij een van mijn thuiszorg cliĆ«nten televisie opnames gemaakt zouden worden. Hij zou mee-schitteren in een prachtige documentaire. Dus was ik er die dag wat eerder dan anders, want hem verzorgen nam al gauw een kleine twee uur in beslag.Continue reading “Indrukwekkend”
Elke dag
Dat malle virus dringt zich op in mijn dagelijks leven, en elke dag kruipt het een stukje verder. Mijn ouders die kwetsbaar en op leeftijd zijn, blijven veelal binnen. Ondanks de enorme saaiheid van hun dagelijks bestaan, is het vermoeden van de verwoestende werking op hun gezondheid een scenario dat ze liever ontwijken. Zoveel alsContinue reading “Elke dag”
Wolkenluchten
Wat een bizar fenomeen is het soms, dat weer. En hoe bepalend. Waar we het ene moment zuchten onder de hitte, kruipen we nu weer weg in jassen en onder dekentjes. Vannacht lag ik te luisteren naar het gieren van de wind, terwijl slagregens rikketikten op het slaapkamerraam. Dan lig ik extra lekker, diep weggestoptContinue reading “Wolkenluchten”
Fris
Er is een hoop verlies om me heen, verlies van leven. Heel even voelt het alsof de narigheid van het leven de overhand krijgt op al het moois. Teveel leed, te weinig blijheid, ik zie een overduidelijke disbalans. Op onze inderhaast geopende covid afdelingen, zijn de bedden vol, doorlopend vol. Soms is er mooi nieuws,Continue reading “Fris”
Mijn oma
Ik mag graag denken dat ik op mijn oma lijk, van binnen in ieder geval. Uiterlijk leken oma en ik in niets op elkaar. Mijn oma was tenger, klein, en fijngebouwd. Aan iedereen die mij kent, hoef ik verder niet toe te lichten hoe groot het verschil tussen ons was š Mijn oma was eenContinue reading “Mijn oma”