Soms wil ik niet geconfronteerd worden met ziek zijn, wil ik gewoon even lekker mijn kop in het zand steken. Vaak doe ik dat, op momenten dat ik er eigenlijk aandacht aan moet schenken. Ik vind mezelf een lafaard omdat ik als schrijver zelden de ballen heb gehad om mijn eigen verhaal op te schrijvenContinue reading “Mijn kop in het zand”
Author Archives: Cynthia Poen
Carianne.
We zijn op vakantie, de liefste en ik. Met ons camperbusje zijn we inmiddels in Kroatië beland. Het is heet, weerzinwekkend heet eigenlijk. Elke dag weer. Maar we staan fijn aan zee, vangen elk briesje. We hoeven niks en plonsen tot de max. We slapen met de achterklep van ons busje open, zalig in deContinue reading “Carianne.”
Zomerdagen
Kamperen, je houd ervan of je haat het. Bij veel van mijn vrienden, die een pesthekel hebben aan kamperen, spant vooral ‘de gang met de toiletrol onder de arm’ de kroon. Als iets manifesteert wat mensen haten aan kamperen, dan is het dat. Om het kampeerterrein over te moeten steken met die rol onder jeContinue reading “Zomerdagen”
De rattenvanger van Hamelen
Tijdens mijn avonddienst ga ik een zorg opstarten bij iemand die in een woongroep woont. Geen idee wat ik me van een woongroep moet voorstellen, maar het maakt me absoluut nieuwsgierig. #Thuiszorg is nooit saai. Het adres blijkt te liggen aan een brede landweg, richting duin en strand. Het is voorjaar en al donker. Ik houContinue reading “De rattenvanger van Hamelen”
Lege batterij
Ik hoor de wekker gaan, en kreunend trek ik het dekbed over mijn hoofd, ik ben nog lang niet klaar met slapen. Tot een uur of één sliep ik heerlijk. Toen was het alsof het licht in mijn hoofd aanging, en ik aan werd gezet. Met dank aan die rommelende hormonen waarschijnlijk, lang leve deContinue reading “Lege batterij”
Rijkdom
Ze liggen te face timen, onze twee dochters, tijdens moederdag. Onze jongste logeert weer een nachtje thuis, en ligt op haar bed te face timen met haar grote zus. ‘Met Louisiana’ zoals ze haar weleens gekscherend noemt. Ze zitten te geiten zoals zusjes vaak doen. Ik moet erom grinniken, om hun gekkigheid. Moeder worden isContinue reading “Rijkdom”
Die vuile lucht
Ik sta voor een oud flatgebouw. Het is heerlijk buiten, ik ruik de lente. Ik stop jas en tas in mijn fietstas, verzet mijn fiets nog een stukje en treuzel nog wat. Ik haal diep adem, open de deur en stap de hal in. Het trappenhuis is donker en muf. De voordeur van zijn huisContinue reading “Die vuile lucht”
Verslonden door mijn eigen moeten
Ik kon geen krant openslaan of site bezoeken zonder ze tegen te komen, die wegwijzers richting ultiem geluk. Voor een fijner en relaxter leven. Inspirerende nieuwe richtingen om het leven zin te geven, en lifecoaches die je ‘in je kracht zetten’, de mogelijkheden leken eindeloos. Ik was op dat moment zoekende en zocht door alContinue reading “Verslonden door mijn eigen moeten”
Helder beeld
‘Jij laat zien hoe het voelt om in de ouderenzorg te werken’ zegt mijn dorpsslager ’want ik had werkelijk geen idee, tot ik jouw stukjes las. Het blijft door mijn hoofd zingen, die ene zin. Als ik aan de zorg denk, dan denk ik vooral aan de kwetsbaarheid. Aan al die mensen, die ineens voorContinue reading “Helder beeld”
Ouderenzorg
Ze zit al voor het raam als ik aan kom lopen. Kwiek veert ze overeind en opent de deur. ‘Kom binnen’, zegt ze, ‘ik zat al op je te wachten’. Ik ben aanbeland bij de laatste cliënt uit een lange ochtendroute, inmiddels is het ruim na enen. Na een ochtend voornamelijk praktisch zorgen voor is dit bezoekjeContinue reading “Ouderenzorg”