Category Archives: De pen van Poen

Wat een bizar fenomeen is het soms, dat weer. En hoe bepalend. Waar we het ene moment zuchten onder de hitte, kruipen we nu weer weg in jassen en onder dekentjes. Vannacht lag ik te luisteren naar het gieren van de wind, terwijl slagregens rikketikten op het slaapkamerraam. Dan lig ik extra lekker, diep weggestoptContinue reading “Wolkenluchten”

Er is een hoop verlies om me heen, verlies van leven. Heel even voelt het alsof de narigheid van het leven de overhand krijgt op al het moois. Teveel leed, te weinig blijheid, ik zie een overduidelijke disbalans. Op onze inderhaast geopende covid afdelingen, zijn de bedden vol, doorlopend vol. Soms is er mooi nieuws,Continue reading “Fris”

Ik mag graag denken dat ik op mijn oma lijk, van binnen in ieder geval. Uiterlijk leken oma en ik in niets op elkaar. Mijn oma was tenger, klein, en fijngebouwd. Aan iedereen die mij kent, hoef ik verder niet toe te lichten hoe groot het verschil tussen ons was 🙂 Mijn oma was eenContinue reading “Mijn oma”

Uit balans Bizarre dromen, ik heb ze vaak, heel vaak. Maar dat komt vast omdat ik me ’s morgens nog alles kan herinneren, elk maf detail van elke gekke droom. Afgelopen nacht stond ik weer in de keuken van mijn opa en oma, alsof het gister was. Het doorgeefluik naar de woonkamer, het formicatafeltje metContinue reading “Dromen”

Zouden we met heel Nederland aan die buis hebben gezeten gisteravond? Ik gok dat er maar weinig mensen waren die niet zaten te kijken, dat hoop ik tenminste. Ik vind het best spannend allemaal, wat er in de wereld gebeurd momenteel, en dat het in ons land en de landen om ons heen zo uitContinue reading “Cirkel van invloed”

Een paar weken geleden moest ik terug naar dat ziekenhuis, net op het randje van die tsunami aan besmettingen, voor een foto van mijn nieren. Ik had een groen vinkje gekregen, covidvrij, dus ik mocht naar binnen. Er volgde nogal een vreemde ochtend, maar dat is jullie volgens mij niet ontgaan. Ik maakte er weerContinue reading “Lekker knus”

Sinds vorig jaar schrijf ik regelmatig een blog voor baby en kind. Voor mij echt een enorme eer, om voor iemand anders te mogen schrijven. Dat ze mijn schrijfkunsten goed genoeg vind om op haar site te plaatsen, bedoel ik. Want elke schrijver wil gelezen worden, er is voor mij weinig leuker dan dat. DatContinue reading “Gastblogger”

Ik vind het zalig om mijn boodschappen lopend te doen. En dan met name op de vroege zaterdagochtend. Die bijna totale stilte, die er dan nog in ons dorp rondhangt, terwijl dat hele vrije weekeind nog voor me ligt. Vol mogelijkheden om al die lege uren te vullen, met wat dan ook. Ik vind hetContinue reading “Mijn dorp”