‘Ik heb een fijne plek gevonden’, zeg ik terwijl ik mijn eigen ontroering om haar reactie wegslik. Buiten is het grijs en somber maar ik zie het niet meer, voor mij is alles voor even licht en warm. In een periode waarin veel niet lukt, is dit een onverwachte parel. Hij is ziek, en aanContinue reading “Kerstbijzonder”
Category Archives: De pen van Poen
Pssst luister eens…
Afgelopen week verloor ik mijn geduld. Het is echt niks voor mij, maar die vloedgolf van binnen wegdrukken lukte me niet. Ook al was het meisje aan de andere kant van de lijn ontzettend vriendelijk. Ze volgde overduidelijk een lijstje. Vragen stellen in een vaste volgorde zonder echt naar de antwoorden te luisteren. Na mijnContinue reading “Pssst luister eens…”
Onbehaaglijk
De laatste weken bekroop me een nieuw gevoel, en eentje waar ik niet heel gelukkig van werd. Na alles wat ik al had overwonnen bleek ik toch ineens in een oude valkuil te zijn getrapt. Vasthouden waar ik eigenlijk los moet laten. Via dat #Stapbudget was ik begin dit jaar een #schrijfopleiding gestart. Echt heelContinue reading “Onbehaaglijk”
In de bieb
Als jong meisje was ik vaak te vinden in de bieb. Met een tas vol ongelezen schatten snelde ik dan weer naar huis. Ik wist in mijn hoofd vaak al met welk boek ik wilde beginnen, en tijdens die tocht naar huis was ik volop aan het voorpretten. Eenmaal thuis kroop ik in een stoelContinue reading “In de bieb”
Alleen
Met een noodvaart vliegen ze me voorbij. Groepjes fietsers, kwebbelende lopers of slierten wandelaars in tweetallen. En ik vraag me dan altijd af of het heel erg raar is, dat ik daar niet naar verlang. Of ik een afwijking heb of een rare snuiter ben. Stiekem maakt het me jaloers. Ik zou best zo willenContinue reading “Alleen”
Het stigma van dat schoolniveau
Vanmorgen las ik een post op #LinkedIn die bij mij een vloedgolf van oude herinneringen losmaakte. De post ging over studiekeuzes, over het schoolniveau van je kinderen en de waarde die er in deze maatschappij aan wordt gehangen. Kijk maar naar de Cito-toets. Of naar de standaard vragen die je krijgt op verjaardagen of feestjes,Continue reading “Het stigma van dat schoolniveau”
Krijg de zenuwen…
Ik heb weer eens wat. Ik weet het hoor, ik krijg er ook het heen en weer van. Maar als ik mijn stukjes teruglees is net alsof het in mijn leven vooral feest en ladida is. Nee dus. Sinds ze dachten dat ik een nierbekkenontsteking had is er inmiddels alweer een week of wat verstreken.Continue reading “Krijg de zenuwen…”
Onvermogen
‘Zorgen jullie vanaf nu maar voor haar, ik ga naar huis’. Hij is 92 en verblijft met zijn echtgenote bij ons op de afdeling. Ze kwamen direct vanuit het ziekenhuis bij ons wonen. Hand in hand liepen ze, ondersteund door familie, de afdeling op. Maar hij vind het nu wel mooi geweest. Hij mist zijnContinue reading “Onvermogen”
Schrijver
‘Jij bent altijd zo makkelijk in de omgang’.Ik hoor het met enige regelmaatDe meeste mensen zien mij als een allemansvriend Vrolijk en altijd geïnteresseerd in anderenOprecht en liefdevol Het klopt als een busMaar soms is het bewust eenrichtingsverkeer Want mezelf delen blijf ik lastig vindenIk zag al veel te vaak afwijzing of desinteresse in de ogenContinue reading “Schrijver”
Zacht en lief
Regelmatig vraag ik aan mezelf hoe het gaat Als ik stekels voel van binnen Menselijke relaties vind ik namelijk razend ingewikkeld Zeker als ik geconfronteerd wordt met mijn eigen kwetsbaarheid Ik ben nogal geneigd om me af te sluiten Op te sluiten in mezelf En contact met anderen uit de weg te gaan Twijfels overContinue reading “Zacht en lief”