‘Hij gaat razendsnel achteruit, zegt ze, en hij ligt in zijn eentje in huis. Ik kan wel huilen want ik wil hem helpen maar weet niet hoe’. De wanhoop in de stem van de huisarts valt over me heen. Ook huisartsen worstelen steeds vaker, dit soort noodkreten zijn tegenwoordig geen uitzondering meer. Hij is deContinue reading “Oud zeer”
Author Archives: Cynthia Poen
Haast
Voorheen had ik altijd haast. Ik leefde met een constante gretigheid. Waslijsten vol taken en taakjes joegen me jarenlang door elke dag, snel nog even dit en oja dat ook nog. Soms vond ik nog een extra versnelling als de waslijst aan klussen tegen ‘haast onmenselijk’ aan schuurde. Maar ik vinkte altijd alles af. UitgeteldContinue reading “Haast”
Vergeven
Oprechte excuses krijgen van iemand is krachtig, en de excuses die ik kreeg voelden voor mij als enorm. Ontroering, trots en blijdschap vochten inwendig om voorrang dus liet ik het maar gewoon stromen. Alsof ik het verdiend had, dit moment, als een bevestiging van iets wat ik zelf al die tijd al wist. De ontroeringContinue reading “Vergeven”
Maatwerk
Bijna elke dag krijg ik mensen aan de telefoon die zijn verdwaald in ons zorgland. Die naarstig naar de juiste weg zoekt. Ik hoor vaak wanhoop in stemmen, ongemak en soms ergernis. Er zijn zoveel verschillende zorgverleners, loketten en diensten en ook die zijn veelal versnipperd. Als losse eilandjes. Vind dan maar eens de juiste.Continue reading “Maatwerk”
Labels
Nu onze maatschappij steeds diverser wordt houden we nog steeds vast aan de ‘labels’ die er ooit bedacht zijn. En soms voelen die stijf en rigide. Te vaak zie ik dat mensen buiten de boot vallen omdat het label niet past. Waarom draaien we dat niet om. Door eerst te kijken naar wie iemand is,Continue reading “Labels”
Ijsbloemen
Het sneeuwt, dikke vlokken dwarrelen naar beneden. Hypnotiserend is het. Net als de ijsbloemen op mijn slaapkamerramen vroeger, die vond ik ook prachtig. De wonderen der natuur. Toen ik een jong meisje was, waren ijsbloemen op de ramen een veelvoorkomend fenomeen, verwarming hadden we alleen in de woonkamer en de slaapkamerramen hadden enkel glas. DieContinue reading “Ijsbloemen”
Ongekende gezelligheid
Die twee kruimels van hiernaast groeien als kool, net als die kruimel die mij oma noemt trouwens. ( de allerkleinste groeit ook als kool hoor maar die zegt nog niks :-))Het is van een ongekende gezelligheid. Als ik een luie ochtend heb, en nog boven ben, luister ik door het open raam naar het gekwebbelContinue reading “Ongekende gezelligheid”
Oude sok
Momenteel staat het in de media bol van de berichten over die nieuwe pensioenregels. Wanneer mag je stoppen met werken, hoe hoog is de aow en wat houd ik straks over? Voordelen, nadelen en alles ertussenin. Zwaarwerkregelingen en vroegpensioen. En dat laatste kost je geld, bakken vol, als je die laatste jaren tot je pensioendatum hetContinue reading “Oude sok”
Zing, zing, zing
Sinds een jaar zing ik in een popkoor. En als je me twee jaar geleden had verteld dat ik in een koor zou gaan zingen dan had ik je voor gek verklaard.Ik, in het openbaar zingen, op een podium, pfff. Ik kán helemaal niet zingen had ik dan geantwoord. Bij nader inzien valt dat dusContinue reading “Zing, zing, zing”
Natuur en vrouw zijn
Puur toevallig woonde ik afgelopen week een bijeenkomst bij die over de overgang ging. Ik viel er midden in zogezegd en bleef toch maar even plakken, nieuwsgierig naar wat deze jonge vrouw te vertellen had. Ze was een soort overgangsexpert dus daar wilde ik wel van leren. Volgens haar was vooral leefstijl de oplossing voorContinue reading “Natuur en vrouw zijn”