Als ik heel eerlijk ben was er maar weinig waar ik narrelig van werd toen onze kinderen opgroeiden. Ik genoot van het moederschap en alles wat erbij hoorde. Behalve die steeds weer terugkerende dagelijkse vraag: mam, wat eten we vandaag? Weerzinwekkend en gruwelijk, want er was er altijd wel eentje in ons gezin die ietsContinue reading “Mam, wat eten we vandaag?”
Author Archives: Cynthia Poen
Internationale vrouwendag
Vanmorgen zat ik naar de herhaling te kijken van: ‘Floortje naar het einde van de wereld’. Elke aflevering vind ik indrukwekkend en integer gefilmd. Vanmorgen was ze in Jemen, en schetste ze het vreselijke verhaal van een burgeroorlog die al vijf jaar duurt. Over het humanitaire werk van het internationale Rode Kruis aldaar. Stil zitContinue reading “Internationale vrouwendag”
Zonnestralen
Wakker worden met een liedje in je hoofd, het gebeurd mij regelmatig. Vanmorgen was dat een wat bizar liedje, van Gerard Cox. Hoe ik daar nou zomaar weer bij kom? Maar dat ene zinnetje bleef zich maar herhalen in mijn hoofd: ‘die zomer die begon zowat in Mei.’ Op dat soort ochtenden lig ik grijnzendContinue reading “Zonnestralen”
Twijfelkont
Ik zit met een kop koffie op mijn favoriete plekje in ons huis, in die zalige stoel bij het raam. Mijmeren is een van de weinige dingen die ik mezelf niet gun, om even stil te staan en niks te doen. Vandaag doe ik het gewoon want ik ben moe, moe in mijn lijf enContinue reading “Twijfelkont”
Mijmeren
We zitten aan een wijntje, de liefste en ik. Na een zalige wandeling door ons mooie duin hebben we allebei een lekker fris hoofd. Overal staan er narcissen en crocussen in bloei, supervroeg voor de tijd van het jaar, dus we krijgen ontzettend veel zin in het voorjaar. Onherroepelijk komt het gesprek op ons camperbusje,Continue reading “Mijmeren”
Christine
Dementie komt niet alleen voor bij oude mensen, dat was ik alleen nog maar zelden in de praktijk tegengekomen. Tot ik voor Christine ging zorgen. Ze was maar een paar jaar ouder dan ik was op dat moment. Die eerste keer dat ik bij haar aanbelde bekeek ze me vol achterdocht. Ze had ‘echt geen hulpContinue reading “Christine”
Beroepstrots
Afgelopen nacht lag ik weer wat te mijmeren, gingen mijn gedachten terug naar de tijd toen ik na een jaar of twintig weer op een locatie ging werken. In de tussenliggende periode had ik in de thuis- en waakzorg gewerkt. Op deze plek was ik leerling geweest, had ik mijn diploma behaald maar waren erContinue reading “Beroepstrots”
Een wereld van angst
Ze schreeuwt, luidkeels door de gang. Het verdriet raakt me, ik hoef haar niet te zien om te voelen hoe van streek ze is. Ik loop de hoek om, de gang in en zie haar zitten. Haar rolstoel pontificaal voor de hoofdingang, volledig verloren in haar eigen wereld, tranen stromen over haar wangen. Haar mondContinue reading “Een wereld van angst”
Tevreden
‘Hoe komt het toch dat jij vaak zo blij bent, vraagt ze, bij jou is dat glas altijd halfvol, en is er steeds die glimlach’. Als jonge vrouw werkte ik een poos in een revalidatiecentrum. Daar zag ik met eigen ogen dat zelfs zoiets simpels als naar het toilet gaan, voor sommigen een opgave kanContinue reading “Tevreden”
Prachtige kans
Gisteravond was het dan zover, onze jongste prinses is ook helemaal verhuisd. Officieel woonde ze natuurlijk niet meer thuis, ze woonde op een campus in Diemen het afgelopen jaar. Maar ze sliep nog regelmatig bij ons in de weekeinden, met verjaardagen en speciale dagen. Heerlijk was dat, met één been in en één been uitContinue reading “Prachtige kans”