De pop in haar handen houdt ze stevig aan haar borst geklemd, en angstig kijkt ze naar me. Haar wereld is er één die ik niet ken. Ze heeft als jonge moeder de tweede wereldoorlog meegemaakt, en als gevolg van haar dementie, herbeleeft ze hem nogmaals. Ziekte is oneerlijk maar ook een onherroepelijk onderdeel vanContinue reading “Elke dag een beetje.”
Monthly Archives: juli 2019
Strijder
Het is begin 2002 als ik als zorgplanner ga werken. Na zeven jaar in de terminale nachtzorg had ik behoefte aan een andere werkomgeving. Toendertijd ‘rolde’ je nog weleens in een mooie functie. Zonder specifieke planners opleiding, maar met een bak aan zorgervaring, zag iemand mijn mogelijkheden en zette mij op een plek die meContinue reading “Strijder”
Krantenkoppen
Nederland verwacht een hittegolf, dikke krantenkoppen schreeuwen om het hardst om elkaar af te troeven. Wat fijn is omdat al het coronanieuws voor even naar beneden schuift. Dat rottige virus, we komen er maar niet vanaf. Mensen missen elkaar en collega’s moeten werken met extra beschermende middelen, een extra belasting in die zinderende hitte. ZonderContinue reading “Krantenkoppen”
In de roos
De zon schijnt volop, die vrijdagmiddag en fluitend zit ik op de fiets richting huis. De avond ervoor hadden we besloten het weekeind met ons campertje op pad te gaan, ondanks de niet zo rooskleurige weersvoorspellingen. ‘Het valt vast mee, zeiden we opgewekt tegen elkaar, we wagen het er gewoon op’. Ons koelkastje had ikContinue reading “In de roos”
Allesoverheersende onzekerheid
Ik zit wat te mijmeren op mijn vaste stekkie, in die zalige stoel bij het voorraam van ons huis. Nog maar een paar jaar geleden zat ik elke ochtend op dat veilige plekje bij het raam. Uren keek ik naar de koolmeesjes die druk in de weer waren in de knotwilg in onze voortuin. LangzaamContinue reading “Allesoverheersende onzekerheid”
Razende spijt
Zelfoverschatting, soms bekruipt het me ongemerkt. En ik wordt er voor gestraft, voor mijn overmoedigheid. Gestraft voor mijn’ tuurlijk doe ik mee, dat kan ik best, geen probleem’ antwoord.Spijt had ik, onnoemelijk gruwelijk veel razende spijt. ( om maar even aan te geven hoeveel spijt ik had ;-)) Hoe had ik ooit zo stom kunnenContinue reading “Razende spijt”
Overduidelijk verval
Warm en enigszins buiten adem fiets ik de oprit van het huis van mijn volgende cliënt op. Ik werk die avond als invalkracht in de thuiszorg. Rondrijden in een voor mij onbekend dorp is spannend, onhandig omdat ik adressen moet zoeken maar vaak ook verrassend leuk. Bij het huis waar ik voor sta staat hetContinue reading “Overduidelijk verval”
Onmacht
Hij was een binnenvetter, over zijn gevoelens praten deed hij niet. Als je vroeg hoe hij zich voelde, ging het altijd goed. Het ziek zijn mergelde zijn lijf ongenadig uit, en zijn pijn nam zienderogen toe. Soms mocht ik hem wassen, dan wist ik dat hij een goede dag had. Als ik niks voor hemContinue reading “Onmacht”
Aparte afwijking
Een bijzondere eigenschap, een gekkigheidje, elk mens heeft er in ieder geval wel één. Dat ene ding wat zo heel erg alleen bij jou past, en waar andere mensen om gniffelen. Om die soms onbegrijpelijke rariteit. Al die eigen voorkeuren en vaste routines. Wij mensen zijn toch zo heerlijk eigengereid als het aankomt op hoeContinue reading “Aparte afwijking”