Hele onverwachte gebeurtenissen zetten je soms aan het denken. Vanmorgen was dat door het zetten van een een kop thee, want tegenwoordig staan er vragen op dat theelabeltje. Lees je die weleens, die vragen? Hij was leuk vanmorgen, en ik kon niet anders dan grijnzen. ‘Welk advies zou jij je jongere zelf geven’ stond erop.Continue reading “Advies van een kopje thee”
Author Archives: Cynthia Poen
Oefenkilometers
Ik ben nogal van de eenvoud, voortbewegen doe ik het liefst met mijn eigen benen. Gaat niet heel snel maar ik hoef nooit bang te zijn voor lekke banden, lege benzinetanks of drukte op de weg. Ik loop gewoon van A naar B en dat vind ik heerlijk. Daarbij ruimt dat hoofd van mij zichzelfContinue reading “Oefenkilometers”
Gestart!
Ik vond het stiekem best spannend, als ik eerlijk ben, om te starten. Want het lopen doe ik in mijn uppie. Niet dat het lopen zelf nou zo spannend is maar in een voor mij onbekende omgeving een flink eind lopen, ging ik dat leuk vinden? Thuis loop ik ook altijd alleen, muziekje mee enContinue reading “Gestart!”
Het Pieterpad
Mijn bundel heeft me zelfvertrouwen gegeven. Als ik een boek kan schrijven, dan ligt er misschien nog veel meer voor me in het verschiet. Er dwarrelen wel meer doelen in mijn hoofd rond die ik zou willen behalen maar het Pieterpad lopen staat al een poos op mijn verlanglijstje. Nederland is prachtig en tijdens datContinue reading “Het Pieterpad”
Niet eentje
Zijn ogen lachen, tussen een lading rimpels door knipoogt hij naar me. Ik grijns terug en help hem overeind. Vanavond lukt dat maar moeizaam, hij is moe en het lopen gaat trager dan anders. Als hij eenmaal op het stoeltje van de traplift zit krijgt hij weer praatjes, dat is altijd een fijn moment. IkContinue reading “Niet eentje”
Mijn dierbare fiets
Hemelsblauw was ie, en zo snel en elegant als een fiets maar kon zijn. Mijn allereerste racefiets was een pracht en de helft ervan had ik helemaal zelf bij elkaar gespaard. Die eerste prachtfiets vergeet ik nooit meer, net als die ene waar ik dat rottige ongeluk mee kreeg. Die had een Brooks zadel, manContinue reading “Mijn dierbare fiets”
Spierwit
Ik mijmer me tijdens onze reizen helemaal te pletter. Daar is tijd zat voor want de liefste rijd en ik ben voor al het randgebeuren. ‘Stop linksaf’ roepen als ik een leuke camping voorbij te zien komen, die soms alsnog vol treurnis blijkt te zijn. Broodjes en ‘diesel van je handen veegwipes’ paraat hebben wanneerContinue reading “Spierwit”
Gammel en gammeler
We zijn toch niet meteen naar huis doorgereden, en daardoor zijn we op een prachtige plek beland vlak aan de grens. Als een oase voelt het hier, een oase aan rust. Dus plakten we er nog een nachtje aan vast en verkenden we vandaag de omgeving die hier beeldschoon is. De mussen vallen inmiddels doodContinue reading “Gammel en gammeler”
Dwaze hobby
Wat was het zalig donker vannacht. Ik voel me een ondankbare hond na die prachtige reis maar toch. Ik omarmde het donker, krulde me op in mijn camperbedje en sliep als een roos. Gister verlieten we Zweden, met regen, hoe kan het ook anders. We hebben niet heel erg veel mooie dagen gehad en datContinue reading “Dwaze hobby”
Alweer voorbij
Tijdens zo’n roadtrip en tijdens het kamperen zelf vind ik het heerlijk om uitgebreid om me heen te kijken. Zoveel verschillende mensen, zoveel kampeermiddelen, geweldig is dat. De ene camper is nog mooier, groter en aparter dan de andere. Waar doen ze het allemaal van denk ik als ik sommige loeiers voorbij zie komen, datContinue reading “Alweer voorbij”