‘Wat zou je het liefste doen als je echt mocht kiezen, zegt hij, zonder rekening te houden met al die praktische voorwaarden waar je je ongetwijfeld teveel op gaat richten’. Ik moet inwendig lachen, hij kent me zo goed. Schalks kijk ik hem aan. ‘Het aller-allerliefste’? Hij grijnst want hij kent mijn ongebreidelde fantasie enContinue reading “Mijn eigen ergste vijand”
Author Archives: Cynthia Poen
Vier het leven!
Een goed feestje, ik ben er dol op. Een nacht doorhalen doe ik al jaren niet meer maar een optreden van een lekkere live-band sla ik niet snel over. Met een koud biertje in je hand genieten van muziek. Want hoe zalig is het als je dat kan, muziek maken. In mijn jonge jaren hebContinue reading “Vier het leven!”
Staken
Stakende leraren, stakende boeren, stakende bouwvakkers. En over een paar weken stakende verpleegkundigen. Ze luiden allemaal de noodklok. De werkdruk in de zorg en in het onderwijs is enorm en de tekorten nemen met rasse schreden toe. Onze basisbehoeften staan onder druk. Er zijn geluiden dat leraren zoveel vrij zijn en dat ze niet moetenContinue reading “Staken”
Het perfecte plaatje
‘Al die gelikte plaatjes en perfecte verhalen over hoe eenvoudig het dagelijks leven met een jong gezin is, vind ik zo onzinnig’ zegt ze, mijn collega. ‘Ik belicht daarom met liefde de keerzijde ervan’. Ik moet grijnzen want ik herken direct wat ze zegt. Een gezin met jonge kinderen afschilderen als iets wat je eenvoudigContinue reading “Het perfecte plaatje”
Het spoor bijster
Ik heb een hekel aan winkelen voor mezelf. Om voor anderen iets te shoppen vind ik enig. Maar soms moet ik echt iets nieuws en dat gewinkel eindigt meestal in een slijtageslag. Een nieuwe panty kopen valt echter niet onder winkelen. Dat dacht ik tenminste, dus ging ik vol goede moed op pad. Wat eenContinue reading “Het spoor bijster”
Zeg me dat het niet zo is….
Er zijn alweer jaren verstreken sinds je dood bent gegaan. En nog steeds zie ik je in gedachten voor me, zittend aan de keukentafel. En ook al wisten we dat je erg ziek was, je overlijden kwam voor iedereen onverwacht. Ook voor jezelf. Die laatste uren glipten tussen je vingers door als los zand. WeContinue reading “Zeg me dat het niet zo is….”
Grillig pad.
Met een diepe teug adem ik de herfstlucht diep in mijn longen. Een tapijt van bladeren ritselt onder mijn voeten en de wind speelt met mijn haar. Het is heerlijk buiten. Soms moet ik mezelf dwingen om naar buiten te gaan maar ik knap er altijd van op, van een stevige wandeling. Mijn vader doetContinue reading “Grillig pad.”
Slecht slapen
We zijn samen thuis, de liefste en ik, en kijken naar een suffe serie op tv. Netflix als tijdverdrijf op zondag. Dekentje, grote kop thee, open haardje aan, zitten en even niks. Buiten giert de wind om het huis en kletteren de slagregens met veel kabaal tegen de ramen. Ik kruip nog dieper onder datContinue reading “Slecht slapen”
Liefde voor de zorg
Elke ervaring die ik opdeed in mijn werk deed iets met me en ik heb getracht dat te vatten in alle blogs die ik daarover scheef. Soms omdat het zorgen voor die ene man, vrouw of kind een belangrijke les was die ik nog moest leren, soms omdat het contact onderling zo mooi was. IetsContinue reading “Liefde voor de zorg”
De belofte voor een prachtige dag.
Ik ben een ochtendmens, altijd al geweest eigenlijk, voor zover ik me kan herinneren. Die vroege ochtenduren waar de belofte voor een nieuwe prachtige dag in besloten ligt, voor mij is dat met voorsprong het mooiste moment. Een ontspannen rondje hardlopen terwijl de wereld nog slaapt of heerlijk de nacht over zien gaan in deContinue reading “De belofte voor een prachtige dag.”