Ik heb een tic. Nou ja meerdere eigenlijk maar vandaag ga ik alleen deze bespreken 😉 Ik heb een bewaartic. Vind ik zelf. Als iets heel is vind ik het lastig om het weg te gooien want stel dat… Mijn huis is opgeruimd hoor, no worries, maar hier en daar ligt een stapeltje waarvan ikContinue reading “Weggooien”
Category Archives: De pen van Poen
Altijd zo
‘Dat gaat overal zo mevrouw, zegt ze, dat is gewoon standaard’. Haar blik is streng en haar mond staat strak. Vragen van klanten geven overduidelijk irritatie en ongemak. ‘Ja dat zal wel, maar het staat er niet’, zeg ik. Ik hef mijn handen omhoog om mijn opmerking kracht bij te zetten. Inwendig lig ik dwars,Continue reading “Altijd zo”
Schelpenkind
Nu het met enige regelmaat gelukkig weer wat zonniger wordt, en we vaker buiten kunnen zijn, heeft het meegenieten met die twee van hiernaast weer een extra versnelling gevonden. En ze hebben heel snel in de gaten wanneer buuffie of buurman ook in de tuin zijn. Hè ja gezellig, want er is zoveel dat zeContinue reading “Schelpenkind”
Ziek
Dat ene moment, als blijkt je ziek bent, neemt ongewild de ruimte in waar voorheen mooie gedachten woonden. Plannen en verlangens. Toekomst. Dat ziek zijn is als een voortwoekerend onkruid dat elk gaatje en kiertje versmoort en dat maar weinig lucht geeft. Van de ene op de andere seconde is er nog maar één verlangen.Continue reading “Ziek”
Tamme Toos
#IBD zie je niet aan de buitenkant. Wat voor mij fijn is want ik negeer het met verve. ‘Ik heb een ziekte maar ik ben het niet’, roep ik altijd. Hoe minder aandacht ik eraan besteed hoe beter, en dat levensmotto bevalt me prima. Toch fluit mijn lijf me weleens streng terug, ondanks alle kapstokkenContinue reading “Tamme Toos”
Perfecte zaterdag
Zo’n hele fijne zaterdag, blank en oningevuld, zodat die zich spontaan vult en ontvouwt, zonder enige planning. Een leeg weekeind is van een volmaakte zaligheid. De nacht ervoor was vol met zoete slaap, rozig werd ik knus wakker in de armen van de liefste. Veilig ineengestrengeld, de stilte was vol van warme woorden. We rommeldenContinue reading “Perfecte zaterdag”
Lief lijf
Vroeger vond ik het stoer als iemand na een ingrijpend onderzoek of operatie snel weer aan het werk ging. Niet miepen maar doorzetten. En nog steeds denk ik vaak zo. Het zit ingebakken in mijn zijn. Het is een product van mijn opvoeding. Gammel maar geen koorts? Dan kan je gewoon naar school/werk/of wat danContinue reading “Lief lijf”
Kasteelledikantbed
Ik lig knus onder mijn dekentje op de bank lui te zijn. Het geklop op het voorraam onderbreekt mijn gesoes. Als ik mijn hoofd optil slaakt ze een blije kreet. Buuffie is thuis! Ik gniffel en sta op om de voordeur open te doen. Zij staat al ongeduldig diezelfde voordeur onder handen te nemen. ‘IkContinue reading “Kasteelledikantbed”
Lek
‘Eigenlijk ben je dus constant dit soort gevechten aan het voeren. De hele week, elke week. En je kan het niet even van je afpraten’. Het is alsof er een kwartje de jukebox inrolt en precies het juiste knopje aandrukt. Inwendig komt er direct van alles in beweging, een aaneenschakeling van kwartjes vallen op hunContinue reading “Lek”
Kralenketting
Hupsend staat ze voor de voordeur. Het is vertederend, dat blije toetje als ik de deur open doe. Deze schattebout is hier altijd welkom. Haar kleintje broertje stort zich vrolijk in mijn armen.’Boeboe’ krijgt een dikke knuffel, waarna hij zich langs mij heen wurmt, onze gang in. Deze blonde peuter gaat op zoek naar deContinue reading “Kralenketting”