Vanmorgen werd ik weer wakker in mijn eigen fijne bed. Ik ben maar vierentwintig uur opgenomen geweest in het ziekenhuis, maar die vierentwintig uur voelde als een wereld aan herinneringen. Elke minuut en elk contact heb ik zo intens ervaren. Of het waren de pijnstillers, dan kan ook 🙂 Tijdens die ene nacht werd erContinue reading “Eén nachtje”
Author Archives: Cynthia Poen
Miezerig steentje
De onverwachte dingen in het leven, ze staan zomaar ineens voor je deur. Gisterochtend zat ik blij op mijn fiets richting het werk, muziekje op mijn hoofd, niks aan het handje. Drie uur later lag ik in de ambulance richting het ziekenhuis. Acute koliekachtige pijn lieten me voluit kronkelen op de vloer van ons kantoor.Continue reading “Miezerig steentje”
Bodypositivity
Ik las gister een post op linkedin, en hij blijft maar door mijn hoofd zingen. Waar ik alleen maar de kern las, van haar dappere en kwetsbare verhaal, lazen heel veel mensen blijkbaar hele andere dingen. De hoeveelheid negatieve reacties waren voor haar ongetwijfeld overweldigend. Net als alle negatieve reacties, op de foto van LindaContinue reading “Bodypositivity”
Bijna….
We mogen weer, bijna. Op zwerftocht. Nieuwe avonturen beleven en mooie herinneringen verzamelen. Zoals we wel vaker doen, alleen nu wat langer. Het zorgt altijd weer voor een totaal andere dynamiek in huis. We maken ons op voor een maand in een ander deel van de wereld, en dat is altijd best spannend. Ik benContinue reading “Bijna….”
Alle kleine beetjes
Met een druk op de knop, is de hele wereld binnen handbereik. Maar door al die toegankelijkheid, worden we zo ongeveer doodgegooid. Met elke mening van ongeveer iedereen, over ongeveer iedereen. Luchthartig iets roepen lukt niet meer, het blijft uit ten treure rondgaan op het web. En ik wordt er oprecht doodmoe van. Elke dagContinue reading “Alle kleine beetjes”
Voorpret
Een van de leukste dingen van op vakantie gaan, is toch wel de voorpret. Ik hoor je denken ‘dat is een beetje raar Cynt’. Maar ik vind het serieus waar een belangrijk onderdeel. Die vakantie ‘an sich’ duurt tenslotte maar even, door die voorpret smeer ik hem heerlijk uit. Tijdens de herfst beginnen we alvastContinue reading “Voorpret”
Eeuwige verbouwing, de kers
Mijn enthousiasme, het is een zegen en een vloek. Want ik mis soms een beetje dat gen dat inziet dat niet alles kan wat ik in mijn hoofd heb. Tikkie onnozel soms. Ik denk weleens dat ik daarom met een man ben getrouwd, die soms voor mij het onmogelijke mogelijk maakt. Heerlijk is dat. WatContinue reading “Eeuwige verbouwing, de kers”
Zo vaak als mogelijk
Zodra het een weer een beetje fijn is, gaan we erop uit. Het liefst elk weekend. De lange weekeinden zijn dan een soort bonus, want dan kunnen we iets langer weg. Pasen, Pinkster, Hemelvaart, ons busje staat dan trappelend van ongeduld voor de deur. Met een gevuld koelkastje, en de noodzakelijke flesjes wijn, vliegen weContinue reading “Zo vaak als mogelijk”
Oh lala, le pèage
‘Frankrijk is fantastisch, er zouden alleen geen fransen moeten wonen’ zei mijn vader altijd. Als ik toch een euro kreeg voor elke keer dat hij dat hardop zei, had ik nu een heerlijk gevulde bankrekening gehad. Maar elk jaar ging hij weer, minstens een week of tien. Liefde voor Spanje Wij sloegen Frankrijk het liefsteContinue reading “Oh lala, le pèage”
Altijd opvallend
Mijn oma was groot, op hun trouwfoto steekt ze dan ook boven mijn opa uit. In die tijd was in het wit trouwen niet gebruikelijk, oma stond dan ook heel statig en trots rechtop te stralen met een bontje om haar schouders. Naast mijn dikke bos krullen, gaf oma ook haar lengte aan mij door.Continue reading “Altijd opvallend”